Εθνική Φρουρά: Ένα θεσμικό καρκίνωμα. Του Χαράλαμπου Ρωσσίδη

Τελευταίο θύμα 18χρονος στρατιώτης που τραυματίστηκε μετά από έκρηξη χειροβομβίδας στη διάρκεια προγραμματισμένης εκπαίδευσης. 

Μόλις λίγους μήνες μετά τη σύνθλιψη στρατιώτη, που εκτελούσε καθήκοντα φρουρού στην πύλη στρατοπέδου, από στρατιωτικό όχημα.

Ανατρέχοντας πίσω στο χρόνο, θα εντοπίσουμε πολλά περιστατικά που στοίχισαν τη ζωή ανθρώπων αυτού του τόπου. Από τραυματισμούς εφέδρων και στρατιωτών, μέχρι ράντισμα εκρηκτικών με το λάστιχο. Σε αυτά περιλαμβάνονται και τα δυστυχήματα αξιωματικών, όπως του πρώην αρχηγού της Εθνικής Φρουράς Ευάγγελου Φλωράκη. Με τη μόνη διαφορά ότι οι ανώτατοι αξιωματικοί τιμώνται και μνημονεύονται ως ήρωες.

Εθνική Φρουρά.

Ένας θεσμός που συγκροτήθηκε με βασικό πυρήνα τις εθνικιστικές παρακρατικές ομάδες της δεκαετίας του ’60 και συμμετείχε στο πραξικόπημα του 1974. Ένα φυτώριο εθνικισμού που καλλιεργεί πρόσφορο έδαφος για περαιτέρω αντιπαράθεση και συγκρούσεις. Στερώντας δύο από τα πιο παραγωγικά χρόνια στη ζωή των νέων για να τους εμπεδώσει συνθήματα όπως «καλός Τούρκος ο νεκρός Τούρκος». Μόνο που απ’ ό,τι φαίνεται, η Εθνική Φρουρά δε σκοτώνει μόνο Τούρκους.

Ένας οργανισμός συντήρησης πελατειακών σχέσεων, ένα πεδίο συναλλαγής και βολέματος που δήθεν καλύπτει εθνικά σύνδρομα και φοβίες, αλλά στην πραγματικότητα δεν διαφοροποιεί, ούτε και στο ελάχιστο, τους συσχετισμούς ισχύος έναντι της Τουρκίας. Ένα πεδίο διαφθοράς και αδιαφάνειας που απομυζά την κοινωνία μέσω της διασπάθισης δημόσιου χρήματος σε μίζες και προμήθειες και που σε εποχές λιτότητας και κοινωνικής εξαθλίωσης κοστίζει κοντά στο μισό δις το χρόνο.

Ένα φορέας ρουσφετιού που διδάσκει στους νέους ότι για να επιβιώσεις και να ανελιχθείς στην κυπριακή κοινωνία πρέπει πρώτα να «γειώσεις», καλωδιώνοντας όλα τα βύσματα που έχεις στη διάθεσή σου.

Μονίμως όμως στο απυρόβλητο. Αγία Τράπεζα.

Με μία μικρή διαφορά και πάλι. Ότι αν τις προηγούμενες δεκαετίες χρειαζόταν κάτι περισσότερο από θράσος για να διεκδικήσει κάποιος την άρνηση θητείας ή εφεδρείας, πλέον είναι κάτι που περνά από το μυαλό του κάθε Κύπριου. Γιατί ούτε χρόνο για χάσιμο έχουν, ούτε δευτερόλεπτο από τη ζωή τους να χαρίσουν… πόσο μάλλον την ίδιά τους τη ζωή γι αυτό το θεσμικό καρκίνωμα. Η ψευδαίσθηση ότι η ανθρώπινη ασφάλεια κατοχυρώνεται με τους εξοπλισμούς φαίνεται να μην είναι τόσο διάχυτη. Γιατί η ύπαρξη της Εθνικής Φρουράς προϋποθέτει παράπλευρες απώλειες.

Ζούμε σε μία από τις πιο στρατικοποιημένες γωνιές του πλανήτη. Καιρός να απαλλαγεί η κοινωνία από τους στρατούς. Δεν χρειάζεται άλλους.

Γράφει: Χαράλαμπος Ρωσσίδης

http://cyprusnews.eu/charalampos-rossidis/2025909-2014-04-05-00-21-34.html

Το νόημα της φυγοστρατίας στην Κύπρο σήμερα

 

«Στρατηγέ, το τανκ σου είναι δυνατό μηχάνημα. Θερίζει δάση ολόκληρα κι’ εκατοντάδες άντρες αφανίζει. Μόνο που έχει ένα ελάττωμα: χρειάζεται οδηγό..». Αυτά έγραφε ο Μπρεχτ περιγράφοντας γλαφυρά την παραδοξότητα της εμπλοκής των ανθρώπων στη στρατιωτική διαδικασία, που τις πλείστες φορές είναι ξένη με τη ζωή και τα πραγματικά τους συμφέροντα.

 

Στην εποχή του Μπρεχτ, στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, σ’ αυτήν την παραδοξότητα που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο εκατομμυρίων αθώων στρατιωτών στα πεδία των μαχών των δύο παγκόσμιων πολέμων, αντιστάθηκαν πλήθος νέων, αρνούμενοι τη στρατιωτική θητεία. Πάντα φυσικά σε καιρούς πολέμου, η άρνηση της στράτευσης, είτε βασισμένη σε ιδεολογικά κίνητρα, είτε στο φόβο, είτε σε λόγους συνειδησιακούς, είναι μια επιλογή που απορρίπτει τη λογική των πολέμων και των άδικων σκοτωμών.

 

Η φυγοστρατία σε ειρηνικές περιόδους, όπως τώρα στην κυπριακή πραγματικότητα, όσο κι αν διαφέρει από τις πολεμικές περιόδους και άρα δεν χωρούν συγκρίσεις, όσο κι αν τα κίνητρα διαφέρουν, δεν παύει από το να είναι μια επιλογή αμφισβήτησης, όπου η στρατιωτική θητεία αντικρίζεται σαν εμπόδιο στη ζωή και στα όνειρα των νέων ανθρώπων.

 

Οι νέοι στην Κύπρο έμαθαν (και φανατίστηκαν προφανώς) για τον πόλεμο και τους Τούρκους, μέσα από τη διαπαιδαγώγησή τους. Δεν βιώνουν την καταπίεση της κατοχής στην καθημερινότητά τους, δεν νιώθουν ότι απειλείται η ζωή τους. Αντίθετα, ζουν σε συνθήκες ειρήνης  και ,έως πρόσφατα, σχετικής ευημερίας. Ο «κίνδυνος του εχθρού» είναι κάτι μακρινό γι’ αυτούς. Το γεγονός ότι νιώθουν και πιστεύουν πως αποτελούν μέρος μιας  ευρύτερης ευρωπαϊκής συλλογικότητας, που διαφύλαξε για πολλά χρόνια την ειρήνη, που είναι δημοκρατική και πολιτισμένη, ενισχύει ακόμα περισσότερο το αίσθημα της ασφάλειας. Η  οικονομική ανάπτυξη των προηγούμενων χρόνων, η σταθερότητα, η επαφή  με την Ευρώπη και οι επιρροές από το σύγχρονο πολιτισμό της, δημιούργησαν νέα δεδομένα στην εκπαίδευση και στην απασχόληση. Οι επιστήμες, οι τέχνες, ο αθλητισμός, είναι πλέον πεδία που οι νέοι προσδοκούν να κατακτήσουν. Η χρονική απόσταση από τον πόλεμο και την καταστροφή του ’74, όπως και οι ποικίλες προοπτικές που ανοίγονται μπροστά τους, τους κάνει να δυσφορούν σε μια υπερβολικά μεγάλη και χωρίς νόημα θητεία. Και αν στις παλιές εποχές χρειαζόταν κανείς μια γερή δόση «μαγκιάς», για να σκεφτεί  και μόνο, την άρνηση της θητείας, τώρα (την τελευταία δεκαετία κυρίως και με ένα αυξητικό ρυθμό χρόνο με το χρόνο) είναι κάτι που έρχεται φυσιολογικά στο μυαλό τού κάθε νέου ,ανεξάρτητα αν προχωρεί τελικά ή όχι, στη διαδικασία της απαλλαγής.

 

Αυθόρμητη ή ωφελιμιστική, αυτή, η χωρίς ιδεολογικά κίνητρα (στην πολύ μεγάλη πλειοψηφία) απαξίωση της θητείας, είναι συγχρόνως και μια απαξίωση της εμμονής για διατήρηση ενός στρατού, χωρίς μεν επιχειρησιακές δυνατότητες, αλλά που κατατρώει την οικονομία και χαραμίζει άδικα δύο χρόνια από τη ζωή των νέων. Είναι μια απαξίωση για ένα στρατό που δεν υφίσταται λόγω πραγματικής ανάγκης, αλλά για λόγους διαφύλαξης της θεώρησης  «για ένα εχθρό  που καιροφυλακτεί να καταλάβει όλη την Κύπρο», αλλά και για διαιώνιση ενός κλίματος εθνικισμού που θα διαιωνίζει παράλληλα τα συμφέροντα  στρατιωτικών  και πολιτικών.

 

Και ενώ οι πλείστοι ξέρουν ότι συντηρούμε ένα στρατό  χωρίς την παραμικρή υπόσταση ,ότι δεν είναι η ύπαρξή του που εμποδίζει την Τουρκία να καταλάβει την υπόλοιπη Κύπρο (σάμπως αν ήθελε δεν θα το έκανε το ’74!), αλλά οι πολιτικές πραγματικότητες στην περιοχή και ότι η πιθανότητα ενός πολέμου είναι πολύ μικρή, βλέπουμε, υποκριτικά, κάποιους «υπερπατριώτες», να διαπομπεύουν σαν προδότες και μιάσματα όσους θέλουν  να απαλλαγούν από τη θητεία. Υπουργός Άμυνας,  γραφειοκράτες του υπουργείου, βουλευτές , δημοσιογράφοι, σ’ ένα κρεσέντο μισαλλοδοξίας, κατευθύνουν την κοινή γνώμη εκεί που θέλουν και απειλούν με σκληρά  τιμωρητικά μέτρα.

 

Οι φυγόστρατοι, συνειδητά ή ασυνείδητα, αντιδρώντας στον παραλογισμό της δίχρονης θητείας, αντιδρούν και στο κατεστημένο σύστημα που τη βλέπει σαν διαπιστευτήριο του «ορθού πολίτη» και  που πλήττει τη ζωή και τα όνειρά τους, εμποδίζοντάς τους να ανοίξουν νέους ορίζοντες. Κάπου εδώ, ο Μπρεχτ θα συνέχιζε να λέει με το γνωστό κυνικό του ύφος: « Στρατηγέ, ο άνθρωπος είναι χρήσιμος πολύ. Ξέρει να πετάει, ξέρει και να σκοτώνει. Μόνο που έχει ένα ελάττωμα: ξέρει να σκέφτεται…».

 

Μάριος Θρασυβούλου

http://aristeriparemvasicy.wordpress.com/2013/06/29/%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CF%8C%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%BF%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF-%CF%83/

Punishing anti-military conscience in the Republic of Cyprus

This is a dissertation sent to us by the writer. What follows is a personal message of him in greek, the dissertation itself is in english.

Click on:

http://issuu.com/conscientiousobjectioncyprus/docs/conscientiousobjection-cyprus

“Γεια σας,
έχω καμει μια έρευνα για το πτυχιο μου πάνω στη φυγοστρατία. Παρουσιάζω το πως αντιμετωπίζεται το θέμα της αποφυγής στράτευσης στην Κύπρο, σε σχέση με το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα (καταπάτηση δικαιωμάτων, απόκρυψη πληροφοριών, δαιμονοποίηση και θυματοποίηση φυγο-στρατίας/στρατων. Επίσης, εξετάζω το κατά πόσον οι ‘φυγόστρατοι’ είναι στην ουσία αντιρρησίες συνείδησης οι οποίοι δεν διεκδικούν το δικαίωμα τους λόγω άγνοιας.

Άμεσος μου στόχος είναι η δραστηριοποίηση με άλλα άτομα έτσι ώστε, πριν την κατάταξη του 2013 να προωθήσουμε το δικαίωμα στην αποφυγή της στράτευσης, κυρίως διαδικτυακά, ενώ αν υπάρχει καλή οργάνωση, να το προωθήσουμε και στα ΜΜΕ. Μια διαδικτυακή πλατφόρμα (fb group, blog κτλ) θα ήταν καλή αρχή.

Μπορείτε να δειτε την έρευνα εδώ:http://issuu.com/conscientiousobjectioncyprus/docs/conscientiousobjection-cyprus

Όποιος μπορεί να βοηθήσει και θέλει ας επικοινωνήσει μαζί μου:”

https://www.facebook.com/andreouandreas

Επικίνδυνοι Στρατιωτικοί Χειρισμοί, Έξαρση Μιλιταρισμού, Κίνδυνος για τους λαούς του Αιγαίου

Ένα κείμενο του δικτύου Σπάρτακος για την συνεχή έξαρση μιλιταρισμού μεταξύ, κυρίως, Ελλάδας-Τουρκίας, η οποία όμως έχει άμεση επίδραση στο δικό μας στρατό και στην κυπριακή έξαρση μιλιταρισμού η οποία δεν μπορεί παρά να μας ανησυχεί.

Από την πρώτη μέρα διακυβέρνησης του μαύρου μπλοκ εξουσίας φάνηκε η επιλογή της αστικής τάξης να ακολουθήσει πολιτική όξυνσης τόσο ενάντια στον εργαζόμενο λαό μας, όσο και ενάντια στους γειτονικούς λαούς. Ιδιαίτερη σημασία έχει να παρακολουθήσει κανείς την ένταση του ανταγωνισμού των αστικών τάξεων Ελλάδας-Τουρκίας με επίδικο το ρόλο περιφερειακής ιμπεριαλιστικής δύναμης  στην Ανατολική Μεσόγειο και τον έλεγχο των ενεργειακών κοιτασμάτων στο τρίγωνο Αιγαίο-Κρήτη-Κύπρος, με τον καθορισμό ΑΟΖ και τις συμμαχίες με πολυεθνικούς κολοσσούς που ενεργοποιούνται στο χώρο της ενέργειας, αλλά και την στρατηγικού χαρακτήρα στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ.

Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να δούμε τα συγκεκριμένα πολεμικά και μιλιταριστικά βήματα που γίνονται και στις δύο ακτές του Αιγαίου. Η ένταση της παρουσίας της Τουρκικής Αεροπορίας στο Αιγαίο, με τον προβληματικό έτσι και αλλιώς καθορισμό ορίων μεταξύ των δύο χωρών, ακολούθησε μια πολύ πιο σημαντική ανακοίνωση. Για πρώτη φορά τα Τουρκικά Επιτελεία δημοσιοποιούν στοιχεία για το μέγεθος των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, με σαφή πρόθεση τη δημιουργία εντυπώσεων με αποδέκτες τα ανταγωνιστικά κράτη Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ, τους Κούρδους Αντάρτες και όχι μόνο, καθώς η τουρκική εξωτερική πολιτική στοχοποιεί το καθεστώς Άσαντ του οποίου προαναγγέλλει την πτώση και συμβάλλει αποφασιστικά σε αυτό, ανταγωνίζεται την Ρωσία, ενώ δεν κρύβει τις βλέψεις της σε Βαλκάνια και Τουρκόφωνες Δημοκρατίες περιοχές που θεωρεί ως Ζωτικό Χώρο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά για τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη του ΝΑΤΟ μετά τον αμερικανικό Στρατό, το στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό της ανέρχεται στα 720.000, ένας αριθμός κατά τι μικρότερος από τους ελληνικούς υπολογισμούς που αναφέρονταν σε 740.00 στράτευμα. Αναλυτικά, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν 365 στρατηγούς, 39.975 αξιωματικοί, 95.824 υπαξιωματικοί, το επαγγελματικό προσωπικό ανέρχεται στους 201.379, οι κληρωτοί στους 465.197, ενώ απασχολείται πολιτικό προσωπικό 53.424 εργαζομένων.

Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το τουρκικό Γενικό Επιτελείο έχουν ως  εξής:

Στρατηγοί: 365 (!)

Αξιωματικοί: 39.975

Υπαξιωματικοί: 95.824

Επαγγελματικό προσωπικό Χωροφυλακής: 24.700

Επαγγελματίες στρατιώτες: 40.515

Σύνολο επαγγελματικού στρατιωτικού προσωπικού: 201379

Έφεδροι αξιωματικοί: 6.829

Οπλίτες: 458.368

Κληρωτοί: 465.197

Σύνολο στρατιωτικού προσωπικού: 666.576

Πολιτικό προσωπικό: 53.424

Γενικό σύνολο: 720.000

Πολλοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η ορθότητα των στοιχείων αυτών δεν μπορεί να διασταυρωθεί από άλλες ανεξάρτητες πηγές. Οι έως τώρα εκτιμήσεις αμυντικών αναλυτών για το μέγεθος των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων κυμαίνονταν από 600 χιλιάδες έως 750 χιλιάδες άνδρες. Σημειώνεται ότι στον αριθμό αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται οι πολιτοφύλακες, που επιστρατεύονται από τον τοπικό πληθυσμό στην ανατολική Τουρκία και πολεμούν στο πλευρό του στρατού κατά των Κούρδων ανταρτών. Συνυπολογίζεται η Στρατοχωροφυλακή, επισήμως επίσης παραστρατιωτικό σώμα, το οποίο όμως εντάσσεται απ’ ευθείας στο οργανόγραμμα και στην ιεραρχία των ενόπλων δυνάμεων, όπως και η Ακτοφυλακή.

Όμως η απάντηση ήρθε άμεσα από τους Έλληνες στρατοκράτες. Σε μια προσπάθεια να απαντήσουν στην ποσότητα με την ποιότητα, προχώρησαν σε σειρά ασκήσεων που αποκάλυψαν το μέγεθος των καταστρεπτικών μέσων που διαθέτουν οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το συμπέρασμα που βγάζουν αβίαστα οι λαοί είναι ότι σε περίπτωση ελληνοτουρκικής πολεμικής σύρραξης οι συνέπειες θα είναι ανυπολόγιστές, ενώ τα θύματα μεταξύ των αμάχων αμέτρητα, καθώς αυτούς στοχοποιούν πρωτίστως τα καταστρεπτικά μάσα που έχουν στη διάθεση τους η πωρωμένη πολιτική και στρατιωτική ηγεσία σε Ελλάδα και Τουρκία. Το κυνήγι του κέρδους και της εξασφάλισης των συμφερόντων του κόσμου του πλούτου τους κάνει αδίστακτους, κάτι που βεβαίως η κυβέρνηση των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ το δείχνει καθημερινά πετώντας στο δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους, δίνοντας μισθούς-συντάξεις πείνας, φορτώνοντας απίστευτα φορολογικά βάρη, οδηγώντας τα παιδάκια στα σχολεία να λιποθυμούν από την πείνα.

Ιδίως η νέα ηγεσία στο ΥΕΘΑ των τεσσάρων επιλεγμένων υπουργών από τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές και τους καναλάρχες, με επικεφαλής τον Βοναπαρτικής αντίληψης Αβραμόπουλο είναι αποφασισμένη για τις πιο αδίστακτες πράξεις, έχοντας επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων τον Αντιστράτηγο Μιχάλη Κωσταράκο, προσωπική επιλογή του πρώην ΥΕΘΑ Π.Μπεγλίτη για να κατεβάσει τον Στρατό στο δρόμο αναλαμβάνοντας την Καταστολή των κοινωνικών κινημάτων, για ακόμη μεγαλύτερη συμμετοχή στις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες του ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΥ, αλλά και εκφραστή των σχεδίου Αναδιάρθρωσης των Ενόπλων Δυνάμεων και προετοιμασίας τους για σύγκρουση μέχρι τέλους με τον «Εξ Ανατολών Κίνδυνο». Στο πλαίσιο αυτό σχεδιάζουν να προβούν σε νέους πολεμικούς εξοπλισμούς ενώ ο λαός μας Πεινάει και προωθούν την αύξηση της Στρατιωτικής Θητείας.

Όμως, οι Ασκήσεις που διεξάγουν είναι η καλύτερη απόδειξη για το Ολοκαύτωμα των λαών του Αιγαίου που επεξεργάζονται τα κόμματα εξουσίας και οι στρατοκράτες. Σύμφωνα με την σχετική αρθρογραφία «Άσκηση έρευνας και διάσωσης μάχης (CSAR), όπου το σενάριο το οποίο περιλαμβάνει την κατάρριψη φίλιου αεροσκάφους πάνω από υδάτινο φράγμα, ανάλογο με αυτό του φράγματος Ataturk για την επιχείρηση προσβολής του οποίου υπάρχει ολόκληρη μελέτη στην Π.Α. πραγματοποίησε η Πολεμική Αεροπορία».

Είναι η πρώτη φορά που η ΠΑ ασκείται σε έρευνα και διάσωση μάχης μετά από προσβολή υδάτινου φράγματος. Η άσκηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του ΣΤΟ, με τη συμμετοχή ελικοπτέρων AS 332 Super Puma της 31ης Μοίρας Ειδικών Επιχειρήσεων (ΜΕΕ) της ΠΑ, αεροσκαφών τα οποία είχαν το ρόλο φίλιων και εχθρικών και με την παρουσία στοιχείων ASRAD τα οποία προσομοίωναν εχθρικές αντιαεροπορικές μονάδες. Οι καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν στην περιοχή ήταν ιδιαίτερα άσχημες -με νέφωση και χαμηλή ορατότητα- και το ειδικό σενάριο αφορούσε τη διάσωση δύο χειριστών της ΠΑ οι οποίοι είχαν καταρριφθεί από εχθρικά πυρά. Η επιλογή του αριθμού των 2 πιλότων δεν είναι τυχαία. Η υποτιθέμενη επιχείρηση αφορούσε προσβολή φράγματος και παρόμοιες αποστολές εκτελούνται με διθέσια αεροσκάφη είτε F-4E AUP είτε διθέσια “missionized” F-16 blοck 52+ ή Adv. Παρόμοια σενάρια CASR της ΠΑ ιδιαίτερα αυτά που αφορούν διασώσεις σε περιβάλλοντα φραγμάτων έχουν ως σκοπό στην όσο το δυνατό καλύτερη την εξοικείωση των πληρωμάτων, τόσο των διασωστών όσο και των πιλότων που μετέχουν σε αυτά».

Εδώ πρέπει να επισημάνουμε τα εξής:

Την αμέσως προηγούμενη περίοδο της όξυνσης των σχέσεων Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Τουρκίας, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις προχώρησαν σε ασκήσεις με σενάριο την αντιμετώπιση πληγμάτων στις γέφυρες του Βοσπόρου.

Ας θυμηθούμε ότι η Πολεμική Αεροπορία διαθέτει στρατηγικά όπλα, τους πυραύλους SCALP EG,  με εμβέλεια 500 ναυτικά μίλια, ενώ τα μαχητικά αεροσκάφη MIRAGE 2000-5 MK2 της 331 Μοίρας «ΘΗΣΕΑΣ» από την 114 Πτέρυγα Μάχης στην Τανάγρα, ήδη έχουν αναρτήσει και πιστοποιήσει τα πρώτα βλήματα. Αξίζει να δούμε την περιγραφή των 91 πυραύλων SCALP που η Πολεμική Αεροπορία προμηθεύτηκε με τις συμβάσεις 027Γ/00  και 058Γ/03:

«Κύρια αποστολή του SCALPEG είναι η προσβολή επίγειων στόχων υψηλής αξίας του C4Iτου αντιπάλου. Τυπικά μεταξύ των στόχων περιλαμβάνονται στρατηγεία, αεροδρόμια, ναύσταθμοι και εγκαταστάσεις ελλιμενισμού, εγκαταστάσεις αποθήκευσης πυρομαχικών, και στόχοι υποδομής-ηλεκτροδότηση, γέφυρες, φράγματα κλπ».

Και φυσικά δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι όταν οι Έλληνες μιλιταριστές στοχοποιούν τα φράγματα του προγράμματος GAP στην νοτιανατολική Τουρκία, μεταξύ αυτών και μεγαλύτερο φράγμα της περιοχής αυτού του Ατατούρκ, ότι ανάλογοι είναι και οι Τουρκικοί ανταποδοτικοί σχεδιασμοί. Να σημειώσουμε ότι η άσκηση της Πολεμικής Αεροπορίας  πραγματοποιήθηκε στο φράγμα του Πηνειού στην Ηλεία που βρίσκεται πάνω από την Αρχαία Ήλιδα, 20χλμ. περίπου από την πλησιέστερη ακτή και κοντά στο χωριό Κέντρο και πρόκειται για ένα από τα πιο σημαντικά εγγειοβελτιωτικά έργα του Νομού Ηλείας. Στους στόχους επομένως της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας περιλαμβάνονται ο Μαραθώνας, η ζώνη Σκαραμαγκά-Ελευσίνας κλπ.

Άραγε, οι Έλληνες και Τούρκοι Στρατοκράτες έχουν τη δυνατότητα να αντιληφθούν το τι Κόλαση σχεδιάζουν;

Καθώς έχουν πραγματοποιηθεί και διεξάγονται σειρά ασκήσεων του Στρατού Ξηράς, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στην Πολεμική ετοιμότητα Πυροβολικού και Τεθωρακισμένων, αξίζει να δούμε την τελευταία άσκηση του Πολεμικού Ναυτικού που παρουσιάζει τεράστια προβλήματα, αλλά με τις βολές κατευθυνόμενων βλημάτων επιφανείας-επιφανείας και επιφανείας-αέρος επιχείρησε να στείλει μήνυμα ότι παρά τις περικοπές σε καύσιμα και ανταλλακτικά η αποτρεπτική του ισχύ παραμένει ακέραιη. Οι βολές των τεσσάρων πλοίων ήταν οι εξής:

Η φρεγάτα ΕΛΛΗ εκτόξευσε πύραυλο επιφανείας-αέρος ΝΑΤΟ Sea Sparrow RIM-7, οι πυραυλάκατοι ΜΠΛΕΣΣΑΣ και ΤΡΟΥΠΑΚΗΣ δύο κατευθυνόμενα βλήματα επιφανείας-επιφανείας  EXOCET MM-38 και η πυραυλάκατος ΞΕΝΟΣ ένα κατευθυνόμενο βλήμα επιφανείας-επιφανείας PENGUIN.

Άμεση ήταν η τουρκική απάντηση που επίσης προχώρησε σε βολή πυραύλου επιφανείας-επιφανείας από τη κατονομαζόμενη φρεγάτα!

Καθώς όμως ανεβαίνει το πολεμικό θερμόμετρο, απαραίτητη είναι και η ψυχολογική προετοιμασία του προσωπικού. Η προπαγάνδα και οι ακραίες εκδηλώσεις υψηλόβαθμων Ελλήνων αξιωματικών στον Έβρο είναι καθημερινότητα και αποτελούν σημαντικό κίνδυνο για την ειρήνη. Χαρακτηριστικά είναι τα όσα κατήγγειλαν φαντάροι από το Στρατόπεδο του Λαγού, στον Έβρο:

«Επικίνδυνη Εθνικιστική Πολεμοχαρής Παράσταση από Ταξίαρχο  στα Ελληνοτουρκικά Σύνορα

                                            Η εθνικιστική προπαγάνδα κεντρική πολιτική στο στρατόπεδο Λαγού

Το εθνικιστικό κρεσέντο στο στρατόπεδο του Λαγού Διδυμοτείχου συνεχίζεται αμείωτο και σε καθημερινή βάση. Ορισμένες φορές, μάλιστα, παίρνει και τελετουργικό χαρακτήρα: για παράδειγμα, ο ανθυπολοχαγός Ζήσης, γνωστός από καιρό για τις ακραία σοβινιστικές απόψεις του, πριν λίγες μέρες υποχρέωνε το λόγο του να βαδίζει σημειωτόν αναφωνώντας συνθήματα, μεταξύ άλλων: «που θα κοινωνήσετε; Στην Αγιά Σοφιά! Και που θα κολυμπήσετε; Στο Βόσπορο!». Είναι ο ίδιος αξιωματικός που πριν λίγο καιρό σχεδίαζε να περιφέρει στο Διδυμότειχο άγημα, το οποίο θα φώναζε ανάλογα συνθήματα και θα γιούχαρε μπροστά στα παλιά τούρκικα σπίτια! (τελικά δεν του επιτράπηκε από ανωτέρους του).

Όμως γίνεται κάθε μέρα και πιο σαφές ότι η εθνικιστική, πολεμοχαρής και φασίζουσα αυτή προπαγάνδα δεν είναι (μόνο) ατομική πρωτοβουλία ορισμένων κατώτερων αξιωματικών. Το κλίμα διαμορφώνεται από την κορυφή. Οι ομιλίες τόσο του ταξίαρχου, όσο και του νέου μέραρχου ήταν βαθιά διαποτισμένες από υπερπατριωτικό πνεύμα και μάλιστα, ρητά, στο όνομα της εθνικής ομοψυχίας που πρέπει να επιδείξουμε για να ξεπεράσουμε την κρίση (η εθνικιστική κατήχηση στην υπηρεσία της τρέχουσας κρατικής προπαγάνδας για το μονόδρομο του μνημονίου και την υποχρέωση να κάνουμε θυσίες για τους τραπεζίτες.)

Είναι χαρακτηριστικό ότι η τελευταία μέρα του ΣΠΕΝ (Σχολείου Προκεχωρημένης Εκπαίδευσης Νεοτοποθετημένων), επί της ουσίας δηλαδή η κορύφωση της στρατιωτικής εκπαίδευσης των φαντάρων, γίνεται με προσωπική εντολή του ίδιου του διοικητή της ταξιαρχίας ταξίαρχου Σακαλή πάνω στον Έβρο και απέναντι από ένα τουρκικό φυλάκιο. Αυτό γίνεται γιατί «είναι καλό να μας ακούν οι Τουρκαλάδες», όπως δήλωσε ο ίδιος την τελευταία φορά επιτόπου. Ο ταξίαρχος υποστήριξε ότι αυτό είναι απαραίτητο γιατί η Τουρκία θέλει να μας κατακτήσει (αλήθεια, από πού προκύπτει αυτό; Υπάρχει κάποια πληροφορία για σχέδιο εισβολής; Ωστόσο η εξέλιξη της άσκησης έδωσε διαφορετική εικόνα. Οι στρατιώτες έπαιρναν εντολή να παρελάσουν ανά ομάδες κατά μήκος του ποταμού με τα όπλα τους σε θέση χαμηλής ετοιμότητας. Σε ένα ορισμένο σημείο στρέφονταν προς τους Τούρκους σκοπούς (που κοιτούσαν μάλλον με δικαιολογημένη ιλαρότητα) σε διπλό ζυγό. Στην ερώτηση του εκπαιδευτή (ανθυπίλαρχου Χονδρουδάκη στη συγκεκριμένη περίπτωση) «βλέπετε απέναντι;», όφειλαν να απαντήσουν δυνατά «μάλιστα!», για να πάρουν την απάντηση «αυτό είναι προσωρινά Τουρκία». Είχαν μάλιστα προειδοποιηθεί ότι θα πρέπει να φωνάξουν με όλη τους τη δύναμη για να μας ακούσουν απέναντι οι «μικροψώληδες».

Είναι αδύνατο ο ταξίαρχος να μην γνωρίζει τη ακριβώς συμβαίνει σε αυτή την «άσκηση». Άλλωστε, το ίδιο περίπου τελετουργικό επαναλαμβάνεται σε κάθε ΣΠΕΝ. Κύριε ταξίαρχε, ποιος τελικά θέλει να κατακτήσει τον άλλο;  Με ποιο δικαίωμα στήνετε μια τέτοια εθνικιστική παράσταση με κίνδυνο μάλιστα να προκληθεί εμπλοκή με το τούρκικο φυλάκιο; Με ποιο δικαίωμα σέρνετε τους στρατιώτες σε αυτή την αθλιότητα και τους εκθέτετε στον κίνδυνο μιας παρεκτροπής, αν κάποιος κάνει την παραμικρή βλακεία; Αν δεν το ξέρετε, η συγκεκριμένη άσκηση είναι όχι μόνο μια απαράδεκτη ένεση εθνικισμού (μάλιστα εναντίον συμμάχου χώρας), αλλά και μια πραγματική πρόκληση, στην οποία υποχρεώνετε τους στρατιώτες να πάρουν μέρος.

Ας ξεκαθαρίσει επιτέλους η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων: απαγορεύεται ή όχι το εθνικιστικό κήρυγμα και η πολιτική προπαγάνδα από τους αξιωματικούς; Απαγορεύονται ή όχι τα εθνικιστικά συνθήματα; Είμαστε εδώ για να διαφυλάξουμε το διεθνές δίκαιο και την ακεραιότητα των συνόρων, όπως υποτίθεται, ή έχουν άλλα, επιθετικά και πολεμικά, σχέδια για μας;»

Πιστεύουμε ότι ο κόσμος της εργασίας σε Ελλάδα-Κύπρο-Τουρκία-Ισραήλ πρέπει να ξεσηκωθεί και να ανατρέψει τις κυβερνήσεις της Αντεργατικής λαίλαπας, του ακραίου κρατικού αυταρχισμού και της πολεμοκαπηλείας. Να αντισταθεί στις σειρήνες των «Πατριωτικών Μετώπων», που στο όνομα της «Σωτηρίας της χώρας», ουσιαστικά υποτάσσουν τους εργαζόμενους στα σχέδια κερδοφορίας και στην ανάπτυξη του κόσμου του πλούτου. Καθώς αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ότι μέσα σε κάθε εθνικό κρατικό σχηματισμό υπάρχουν δύο έθνη,  των εκμεταλλευτών και του κόσμου της εργασίας, εμείς πρέπει να σπάσουμε τα δεσμά της εθνικής-αστικής ενότητας και να συνδράμουμε αποφασιστικά, με ένα σύγχρονο Εργατικό Διεθνισμό, στην συνένωση και κοινή πάλη Ελλήνων εργαζομένων και μεταναστών, αλλά και στην κοινή πάλη του κόσμου της εργασίας σε Αιγαίο-Βαλκάνια-Μεσόγειο.

Απαιτείται τώρα η δημιουργία ενός μαζικού Αντιπολεμικού-Αντιμιλιταριστικού-Αντιεθνικιστικού Συντονισμού, αντίπαλο δέος στην εθνικιστική και ρατσιστική έξαρση, που θα μπλοκάρει τους εξοπλισμούς  και την αύξηση της θητείας, διατρανώνοντας την ανάγκη των εργαζόμενων και της νεολαίας να μείνει μακριά από τον Στρατό και τους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς.

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437  diktiospartakos.blogspot.com

Φτύνω όλες τις σημαίες!

Μια ωραία αφίσα απο το Βέλγιο για τις σημαίες κάθε έθνους. Φκάλλει τζαι σε μας τόσα συναισθήματα γιατί η καταπίεση κάθε ίχνους ελευθερίας τζαι προσωπικότητας μας στα στρατόπεδα τζαι στες σκοπιές συνοδεύεται πάντα που τις κυματίζουσες σημαίες του έθνους…

Φτύνω τη βέλγικη σημαία.. Τη φτύνω γιατί με το αίμα έχει ποτιστεί των αδελφών μου, του χτες και του σήμερα, που σφαγιάσθηκαν, βασανίσθηκαν, φυλακίσθηκαν, πέθαναν απ’ την πείνα κι υπέστησαν την εκμετάλλευση στο όνομα των συμφερόντων του βελγικού κράτους.

Φτύνω τη φλαμανδική σημαία, καθώς εμετό μού προκαλεί ο λιγωτικός εθνικισμός της. Ο εθνικισμός εκείνος που προβάλλει τις αξίες της Τάξης και της Εργασίας, κυνηγώντας τους μετανάστες, τους επαναστατημένους και όσους «αποκλίνουν». Που σκοπό έχει να εντάξει όλο τον κόσμο, πλούσιο και φτωχό, αφεντικά κι εργαζομένους, γραφειοκράτες κι ανέργους στην ίδια σφαίρα εθνικής ταυτότητας, όλοι μαζί ενάντια στους «άλλους», όλοι μαζί για την Κυριαρχία του Έθνους και την προστασία των Αξιών του. Ο εθνικισμός, όπως κι ο ρατσισμός, χρησιμοποιείται ως αντίδοτο ενάντια στον ιό της κοινωνικής πάλης, της μάχης για τη χειραφέτηση και την καταστροφή κάθε μορφής εξουσίας.

Φτύνω τη γαλλική σημαία, καθώς πρόκειται για μία ακόμα σημαία-σύμβολο της πολιτικής. Τη φτύνω, γιατί σιχαίνομαι τους πολιτικούς όλων των αποχρώσεων, όλα τα αφεντικά, όλους τους βιομηχάνους και τους ισχυρούς. Γιατί ανάμεσά μας δεν μπορεί να υπάρξει παρά μια οργιώδης μάχη – αυτοί μάχονται για τη σωτηρία τους, εμείς για το γκρέμισμα της εξουσίας τους και την κατάκτηση της ελευθερίας.

Φτύνω κάθε εθνική σημαία, γιατί παντού όπου βρίσκεται υψωμένη βρίσκει καταφύγιο η καταπίεση. Η σημαία είναι αυτό που κυματίζει πάνω από φυλακές, στρατόπεδα, αστυνομικά τμήματα και φυλάκια συνόρων. Όλοι οι θεσμοί που καταπνίγουν τη ζωή και την ελευθερία μας έχουν για στολίδι τους την εθνική σημαία. Κι όπως είδαμε να συμβαίνει στην Τυνησία, στην Αίγυπτο ή στη Λιβύη, η εμφάνιση της εθνικής σημαίας είναι πάντα προάγγελος ενός νέου καθεστώτος, μιας νέας εξουσίας κι εκμετάλλευσης.

Φτύνω όμως κι όσους τρέχουν ξοπίσω από εθνικές σημαίες, βαδίζουν στο ρυθμό του εθνικού ύμνου ή διεξάγουν πολέμους στο όνομα του Έθνους. Όλους όσους είναι περήφανοι που υπηρετούν τα συμφέροντα του έθνους ΤΟΥΣ, της κοινότητάς ΤΟΥΣ. Φτύνω τους τυφλούς και υπάκουους στρατιώτες που προστατεύουν τα συμφέροντα της κάθε εξουσίας. Και για να ξεκαθαρίζουν τα πράγματα: Δε μου καίγεται καρφί αν αυτή η Αρχή ισχυρίζεται πως είναι βέλγικη, φλαμανδική, μαροκινή, βαλοννική, παλαιστινιακή, τούρκικη, ευρωπαϊκή, αφρικανική ή και παγκόσμια. Φτύνω όλες τις σημαίες, γιατί φτύνω κάθε Εξουσία, κάθε Αρχή.

Φτύνω όλες τις σημαίες καθώς η κραυγή μου για ζωή, η κραυγή μου για εξέγερση, είναι η Αναρχία κι η Ελευθερία, και δε γνωρίζει ούτε νόμους ούτε σύνορα.

πηγή: http://gr.contrainfo.espiv.net/2011/11/03/ftynw-oles-tis-shmaies/

Συνέντευξη με το Ξυπόλυτο Τάγμα (αρνητές στράτευσης από Γιάννενα)

Από το τρίτο τεύχος του μαθητικού περιοδικού ‘Σκαπούλα’ (http://skapoula.espivblogs.net/)

Σκαπούλα: Ποια είναι η άποψη σας για την υποχρεωτική θητεία;

Ξυπόλυτο Τάγµα: Μόνο και µόνο η λέξη «υποχρεωτική», δίπλα στη θητεία, µας φέρνει αναγούλα. Με την εξής έννοια: κάθε άνθρωπος που ονειρεύεται κοινωνίες απόλυτης ισότητας και ελευθερίας, επιδιώκει την συµµετοχή µέσω της ελεύθερης συγκατάθεσης και δέσµευσης. Αλλά η απάντηση είναι λειψή, γιατί αφήνει µια υπόνοια πως δε θα είχαµε αντιρρήσεις εάν η θητεία ήταν προαιρετική. Εκεί ανοίγει µια άλλη συζήτηση για τον ίδιο το θεσµό του στρατού, που δεν περιορίζεται στη θητεία σαν έκφανση του. Και εκεί είναι που ξεκινάνε οι ενστάσεις µας. Τι είναι αυτός ο θεσµός στον οποίο µας καλούνε να υπηρετήσουµε τη θητεία µας; Τι ρόλο παίζει στις κοινωνίες που ζούµε; Ποιανού τα συµφέροντα προστατεύει; Επηρεάζει τον ταξικό-κοινωνικό ανταγωνισµό στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, κι αν ναι, προς ποιανού το όφελος; Τι σχέση έχει ο θεσµός αυτός µε τη βαρβαρότητα, την αποκτήνωση, το θάνατο, τον πόνο, τη βία, την εκµετάλλευση, τον καταναγκασµό; Οι ρόλοι πως αρθρώνονται γύρω από τον στρατό; Αν προσεγγίσετε αυτές τις ερωτήσεις από µια διεθνιστική και ελευθεριακή σκοπιά, τότε παίρνετε την άποψη µας για τον ίδιο το θεσµό του στρατού. Που δεν είναι µόνο απορριπτική ως απάντηση, αλλά µας αναγκάζει να σταθούµε απέναντι του και να τον πολεµήσουµε.

Σκαπούλα: Τι είναι η ολική άρνηση στράτευσης;

Ξυπόλυτο Τάγµα: Η ολική άρνηση στράτευσης είναι η ταυτόχρονη απόρριψη της στρατιωτικής θητείας, αλλά και οποιασδήποτε εναλλακτικής κοινωνικής υπηρεσίας. Η ολική άρνηση διακατέχεται από ένα αντιθεσµικό πνεύµα, που δεν αναγνωρίζει καµία υποχρέωση απέναντι στο κράτος και τους θεσµούς του. Δεν είναι ειρηνιστική στάση, του τύπου «δεν αποδεχόµαστε να πιάσουµε όπλο» και αντ’ αυτού «δεχόµαστε να υπηρετήσουµε από ένα άλλο πόστο». Όπως δε θα γίνουµε κρέας για κανόνια, έτσι και δε θα γίνουµε τσάµπα εργάτες σε κάθε δηµόσια υπηρεσία. Η ολική σπάει κατά κάποιο τρόπο το κοινωνικό συµβόλαιο µε το κράτος.

Σκαπούλα: Γιατί την επιλέξατε και ποια η άποψη σας για τις άλλες µεθόδους αποφυγής του στρατού;

Ξυπόλυτο Τάγµα: Ανάµεσα στην ανώνυµη ανυποταξία (να µην εµφανιστείς στο στρατόπεδο και αυτό να το κρατήσεις κρυφό από το κοινωνικό σου περιβάλλον), την εναλλακτική υπηρεσία, την απαλλαγή για ψυχολογικούς ή σωµατικούς λόγους (Ι5) και την ολική άρνηση στράτευσης, επιλέξαµε την ολική για µια σειρά από λόγους. Καταρχάς δε θέλουµε να µέµψουµε όλους όσους απέφυγαν το στρατό µε διαφορετικό, από εµάς, τρόπο. Ακόµα –πράγµα που ίσως σας φανεί παράξενο- δεν τρέφουµε κανενός είδους απόρριψη για αξιοπρεπείς ανθρώπους –κάποιοι µάλιστα είναι και σύντροφοι- που αναγκάστηκαν να πάνε στο στρατό. Ξέρουµε τι ζόρι είναι το οικογενειακό, κοινωνικό και επαγγελµατικό περιβάλλον και δεν είµαστε εµείς αυτοί που θα βγάλουµε τα επαναστατόµετρα. Φυσικά δε µιλάµε για τους ντενεκέδες που λαδώσανε ή γλύψανε µε τα βύσµατα τους για να αποφύγουν το στρατό. Οι τελευταίοι αποτελούν για εµάς και εχθρούς. Επιλέξαµε, λοιπόν, την ολική για τον αντιθεσµικό και αντικαθεστωτικό της χαρακτήρα, όπως αναφέραµε και πιο πάνω. Θεωρούµε επίσης ότι η δηµόσια τοποθέτηση της ολικής έχει κινηµατικές-συλλογικές προοπτικές, πράγµα που δεν επιτυγχάνεται µε τις πιο ατοµικές µεθόδους του Ι5 ή της ανώνυµης ανυποταξίας. Επίσης θεωρούµε πως µέσω της ολικής. µάς παρέχεται η δυνατότητα να µιλήσουµε για τις δικές µας πολιτικές θέσεις, ξεφεύγοντας από την αντιπαράθεση στο πεδίο των συνειδησιακών αναζητήσεων που επιβάλλει η «επιτροπή ελέγχου συνείδησης». Επίσης δε θα µπορούσαµε να επιλέξουµε την εναλλακτική θητεία καθώς αποτελεί εξευτελιστικά φθηνή εργασία σε κάποια κρατική υπηρεσία, στιγµατισµένος και «εξόριστος» από τα µεγάλα αστικά κέντρα αλλά και τον τόπο καταγωγής σου, χωρίς δικαίωµα συνδικαλισµού και απεργίας και για χρονικό διάστηµα ακόµα µεγαλύτερο από την κανονική θητεία (προς το παρόν 15 µήνες, δηλαδή σχεδόν διπλάσιο), εντός ενός τιµωρητικού πλαισίου. Θα πρέπει για τέλος να τονίσουµε, πως η επιλογή µας για την ολική, επιταχύνθηκε από την απόφαση του γιαννιώτη Άκη Ζώη, ο οποίος, από κοινού µε άλλους 6 από διάφορες πόλεις της Ελλάδας, δηµοσίευσε την άρνηση του να καταταγεί την άνοιξη του 2010.

Σκαπούλα: Πως αντιλαµβάνεστε τη συλλογική αντίσταση στο στρατό;

Ξυπόλυτο Τάγµα: Υπάρχει µια φράση που αρέσκονται να βάζουν στις αφίσες και στα κείµενα τους οι αντιεξουσιαστές: ο καθένας µόνος του µια σταγόνα, όλοι µαζί µια καταιγίδα. Κάθε κατάκτηση των κινηµάτων ήταν αποτέλεσµα συλλογικής δουλειάς. Τα άτοµα από µόνα τους δεν είναι ικανά για µεγάλα επιτεύγµατα. Η συλλογικότητα, λοιπόν, είναι στο επίκεντρο της σκέψης µας. Για αυτό και θελήσαµε να φτιάξουµε µια σταθερή οµαδοποίηση ολικών αρνητών στράτευσης, που θα παράγει αντιµιλιταριστικό λόγο και δράση, σε βάθος χρόνου. Που θα συσπειρώσει µελλοντικούς αρνητές που θα προκύψουν στην ευρύτερη περιοχή µας, αλλά και θα τους στηρίζει έµπρακτα. Τη συλλογικότητα µας την ονοµάσαµε Ξυπόλυτο Τάγµα. Ελπίζουµε πως έτσι θα βάλουµε µερικά λιθαράκια ακόµα, πάνω στις προσπάθειες που γίνονται ή έγιναν σε άλλες περιοχές της χώρας.

Σκαπούλα: Ποια είναι η αντιµετώπιση της κοινωνίας προς εσάς;

Ξυπόλυτο Τάγµα: Τα Γιάννινα είναι µια µικρή πόλη. Παρόλο που έχουν πλούσιο αριστερό παρελθόν, η κυριαρχία των δεξιών απόψεων µετά τον εµφύλιο ήταν συντριπτική. Σαν περιοχή γειτνιάζει µε την Αλβανία, πράγµα που δε θα µπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο τον εθνικισµό και τον πατριωτισµό. Ταυτόχρονα αυτή η γειτνίαση έχει τροφοδοτήσει το ρατσισµό προς τους µετανάστες εργάτες. Αν προσθέσουµε και τη δεσπόζουσα θέση της εκκλησίας στην κοινωνική ζωή, τότε καταλαβαίνουµε πως η πόλη είναι συντηρητική. Ο συντηρητισµός όµως αυτός έχει διαρρηχθεί από την ύπαρξη ενός µεγάλου αριθµού φοιτητικού πληθυσµού, αλλά και από τις φιλότιµες προσπάθειες συντρόφων/ισσών, που µετράνε σχεδόν τα 10 χρόνια τώρα. Ένα είδος κοινότητας –η οποία διευρύνεται διαρκώς µέσω της κινηµατικής διεργασίας- έχει δηµιουργηθεί, πράγµα που ευνοεί τις θέσεις µας στο να ακούγονται και να αναπαράγονται. Αρκετοί συνοµήλικοι είδαν µε θετικό µάτι την απόφαση µας και εξίσου πολύ ήταν αυτοί που «ξεθάρρεψαν» και µοιράστηκαν µαζί µας την επιλογή τους να αποφύγουν το στρατό σε παλαιότερους καιρούς. Από την άλλη, δεν τρέφουµε αυταπάτες για το περιβάλλον στο οποίο ζούµε. Θα τεστάρουµε τα αντανακλαστικά της τοπικής κοινωνίας µε την προπαγάνδα που ετοιµάζουµε για να δηµοσιοποιήσουµε τη συλλογική µας δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης. Βάζοντας τα ονοµατεπώνυµα µας κάτω από ένα κείµενο που θα µοιραστεί σε χιλιάδες αντίτυπα, θα δούµε πως θα αντιδράσει ο γείτονας ή το αφεντικό µας. Βέβαια η µικρή πόλη έχει και τα θετικά της: εµείς που θα µοιράζουµε αυτό το κείµενο θα είµαστε για όλους αυτούς που θα παίρνουν το κείµενο οι συµµαθητές από το φροντιστήριο, οι φίλοι που κάναµε καταλήψεις µαζί στο λύκειο, οι γνωστοί από τη γειτονιά, τα µακρινά ξαδέρφια από το ίδιο χωριό κλπ. Αυτό εκ των πραγµάτων σου επιτρέπει να µιλήσεις πιο άνετα. Βοηθάει στο ρίζωµα. Υπάρχει και κάτι που δεν πρέπει να ξεχάσουµε: οι γονείς! Αφού έχουµε αποφύγει τα δήθεν εγκεφαλικά και τα δήθεν καρδιακά επεισόδια, είµαστε πιο απελευθερωµένοι στις κινήσεις µας. Όχι πως θα συµφωνήσουν 100% µαζί µας. Απλά δεν τους αφήσαµε και πολλά περιθώρια αντίδρασης. Κι αν µυξοκλαίνε που δε θα µας δούνε ντυµένους στο χακί, υπάρχει και το photoshop…(γέλια).

Σκαπούλα: Η αλληλεγγύη και η συµπαράσταση πως εκφράζονται;

Ξυπόλυτο Τάγµα: Εµείς εκφράσαµε τη συµπαράσταση µας στον Άκη Ζώη ακολουθώντας αυτό που έκανε. Άλλο να κυνηγάει η στρατολογία έναν άνθρωπο, άλλο να κυνηγάει 10. Όχι επειδή τον ξέραµε, αλλά γιατί έτσι παίρνουµε θέση µάχης ενάντια στο στρατό. Αντίστοιχα, έτσι, στεκόµαστε δίπλα δίπλα µε τους αρνητές των προηγούµενων ετών. Μοιραζόµαστε µια κοινή στάση, µια κοινή ιδέα, έναν κοινό αγώνα. Και τον προωθούµε ο καθένας µε τις δυνάµεις του και ο καθένας από το µετερίζι του. Φυσικά η συµπαράσταση δεν εξαντλείται εκεί. Κάτι τέτοιο θα σήµαινε πως οι γυναίκες δε θα είχανε θέση σε αυτόν τον αγώνα. Επειδή ο αγώνας γίνεται συνολικά ενάντια στο στρατό, και όχι ειδικά ενάντια στην υποχρεωτική θητεία, κάθε µικρή και µεγάλη αντιµιλιταριστική πράξη δυναµώνει τον αγώνα. Από µια αφίσα ή ένα κείµενο ενάντια στο στρατό –και όχι κατ’ ανάγκη υπέρ της κίνησης µας, τη βοήθεια σε ένα στήσιµο µιας εκδήλωσης ή µιας συναυλίας, τη συνεισφορά σε χρήµα για να πληρωθούν οι δικηγόροι, την παρουσία ως µάρτυρας ή ως συµπαραστάτης σε κάποιο στρατοδικείο, τη συµµετοχή σε µια αντιµιλιταριστική δράση ή διαδήλωση έως την αποβολή από την καθηµερινότητα µας στρατόκαβλων συµπεριφορών, όλα αυτά µας πάνε µπροστά. Προφανέστατα και δεν εξαντλείται η αλληλεγγύη σε όσα εµείς αναφέραµε. Η κινηµατική δηµιουργικότητα ξεπερνάει κατά πολύ όλους και όλες µας.

Κραυγές απο τα στρατιωτικά κολαστήρια της αγαπήμενης πατρίδας

Είμαι 19 χρονών σκλάβος στα στρατιωτικά κάτεργα της ευρωπαϊκής πολυπολιτισμικής δημοκρατικής Κύπρου. Της επίσημης δημοκρατίας της Κύπρου, αυτής που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και αγωνίζεται ενάντια στην ψεύτικη δημοκρατία της Κύπρου που δεν ξέρει αυτή απο ελευθερίες και ατομικά δικαιώματα.

Είμαι σκλάβος σας. Σας προστατεύω απο τους άλλους. Αν δεν σας προστάτευα απ’αυτούς τότε θα γινόμουν σίγουρα σκλάβος. Κάνω το καθήκον μου στην πατρίδα. Φυσικά και το κάνω. Γιατι αν δεν το έκανα τότε η πατρίδα δε θα με σεβόταν και θα μου στερούσε τα δικαιώματα μου. Που τόσο πολύ τα χαίρομαι.

Είμαι προστάτης της δημοκρατίας. Της ελευθερίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ανεξαρτησίας. Της ειρήνης.

Μόνο που δεν έχω δικαιώματα. Υπακούω σε κάθε ανώτερό μου. Σε ό,τι μου πει. Τους δίνω τις μέρες και τα βράδια μου. Το κορμί μου για 2 χρόνια τους ανήκει. Σας ανήκει. Αρρωστημένα ζώα της τερατομορφούσας ανθρωποφάγας κοινωνίας. Σας δίνω την ανεξαρτησία μου για να προστατέψω τάχατες τη δικιά σας. Σας χαρίζω τα ατομικά μου δικαιώματα για να μην χαθούν τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών αυτής της ευρωπαικής χώρας. ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ ΜΑΛΑΚΕΣ.

Όχι δεν θέλω να τηρήσω το χρέος μου στην πατρίδα. Σε κανέναν δε χρωστώ τη ζωή μου. Μια κυβέρνηση που με έχει χεσμένο την έχω χεσμένη. Ένα κράτος που σκοτώνει στρατιώτες με εκρήξεις γιατί τα συμφέροντα το απαιτούν εγώ θέλω να το τινάξω στις φλόγες. Δεν έχω χρέος σε κανέναν σας. Και δε θα μου πείτε εσείς αν θα σας προστατέψω ή όχι.

Και όχι, δεν θέλω ούτε να προετοιμαστώ για τον πόλεμο. Την αστειότητα του επιχειρήματος την παραβλέπω γιατί ξέρω πως και εσείς ξέρετε ότι στις μέρες μας κάτι τέτοιο δε θα γίνει. Σας απαντώ όμως. Στον πόλεμο αυτό εγώ δε συμμετέχω. Τους φίλους μου απο την άλλη πλευρά τους αγαπώ περισσότερο απο όλους τους ανθυπολοχαγούς τους λοχαγούς τους διοικητές τους ταγματάρχες και τους υπουργούς της «δικιάς μου» πλευράς. Τους αγαπώ περισσότερο απο όλους εσάς που στρογγυλοκάθεστε στις κυβερνητικές καρέκλες και όλους εσάς που κατέχετε τα malls, τις τερατώδεις εκκλησιαστικές περιουσίες, τα εισαγώμενα αυτοκίνητα και τα χρηματιστίρια και αποτελείτε το κράτος μου. Και ευχαρίστως θα πολεμούσα εσάς. Αλλά να πολεμήσω όταν με διατάξετε εσείς για τα δικά σας συμφέροντα; Ξεχάστε το εθνικιστές κουφάλες κεφαλαιοκράτες. Ευχαρίστως όμως να πολεμήσω εσάς.

Μην με ρωτήσετε αν θα αμελήσω να προστατέψω τον εαυτό μου και αυτούς που αγαπώ. Τέτοια χάρη δε σας κάνω. Να μας προστατέψω θέλω. Με το να μιλήσω για την αθλιότητα του στρατού. Είναι το ίδιο άχρηστος παράλογος ανήθικος επικίνδυνος αισχρός και άθλιος σε όλες τις πλευρές του νησιού. Γι’ αυτό σας λέω. Να μη γίνουμε μαριονέττες των εθνικιστικών σκουληκιών. Να μη γίνουμε ρομποτάκια των κεφαλαιοκρατών. Για πρώτη φορά να τους αντισταθούμε.

Όχι αγαπητή μου κοινωνία. Καθόλου δε θέλω να σε προστατέψω. Με αναγκάζεις με τους χειρότερους τρόπους καταστολής να συμμετέχω σε ότι πιο αισχρό και προσβλητικό υπάρχει. Μου στερείς τη ζωή μου, πάνω ακριβώς στο σημείο που άρχισα να νοιώθω πως ξέρω τι θέλω και ζητώ απ’ αυτήν. Με τιμωρείς με θητείες εναλλακτικές. Μου δίνεις την επιλογή να προσποιηθώ πως έχω ψυχολογικά προβλήματα μόνο που με απειλείς πως ακόμα κι έτσι δε θα τη γλυτώσω. Γιατί ξέρεις εσύ πως να τους τιμωρήσεις αυτούς τους δειλούς που θέλουν, λέει, να ζήσουν σαν αξιοπρεπείς όντα στα δεκαοχτώ τους.

Την επιλογή όμως να αρνηθώ το στρατό για λόγους ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ δε μου την επιτρέπεις. Γι’ αυτό και εγώ σε φτύνω κοινωνία. Μπορεί να με κλείνεις στα στρατιωτικά μπουντρούμια για δυο χρόνια αλλά να ξέρεις πως θα έχεις να αντιμετωπίσεις έναν ισόβια πιστό εχθρό. Γεννάς τους νεκροθάφτες σου κοινωνία. Θα’μαι ένας απο αυτούς να το ξέρεις. Και δεν είμαι μόνος. Έχεις τα όπλα την αστυνομία το στρατό την κυβέρνηση την τηλεόραση την εκκλησία τον καλό θεό. Εμείς όμως έχουμε τα συναισθήματα. Έχουμε την οργή τη θλίψη την αηδία το πάθος. Κλείσε με λοιπόν στους στρατώνες σου και ανάγκασέ με να μάθω να σε προστατεύω. Να ξέρεις πως οι μέρες επιβίωσής σου είναι μετρημένες. Να το ξέρεις κοινωνία. Τα τσεκούρια που θα σε αποκεφαλίζουν δίχως ίχνως μετάνοιας θα είναι τα πιο μεγάλα παιδικά μας όνειρα που ζητούν εκδίκηση για τη χαμένη μας ευτυχία.

Προσμονώντας την εκδίκηση,

Ένας σκλάβος σας

απο το 3ο τεύχος του περιοδικού Σκαπούλα που κυκλοφόρησε χθες