Εθνοφρουρός κτυπήθηκε απο Steyr – Υποβάλλεται σε επέμβαση

Με σοβαρά κατάγματα και ρίξη νεφρού, μεταφέρθηκε στις Ά Βοήθειες του γενικού Νοσοκομείου λευκωσίας εθνοφρουρός ο οποίος κτυπήθηκε βίαια από όχημα μεταφοράς προσωπικού τύπου steyer.

Σύμφωνα με πληροφορίες μας ο εθνοφρουρός εκτελούσε χρέη φρουρού ασφάλειας, στην πύλη της στρατιωτικής μονάδας 211 Τάγματος πεζικού στην Λεωφόρο Προδρόμου, όταν κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες κτυπήθηκε βίαια από το όχημα μεταφοράς προσωπικού την ώρα που αυτό, εξερχόταν από το στρατόπεδο.

Αμέσως ο οπλίτης, μεταφέρθηκε στο γενικό Νοσοκομείο όπου αυτή την ώρα υποβάλλεται σε εγχείριση, δίνοντας μάχη για τη ζωή του.

Ο ΥΠΑΜ Φώτης Φωτίου, έδωσε οδηγίες για να εξεταστούν τα αίτια του συμβάντος.

Περισσότερα σε λίγο

– See more at: http://www.sigmalive.com/news/local/55948#sthash.Ydm1Fsyv.dpuf

πηγή

Advertisements

It’s impossible to think of one good reason for purchasing two frigates

http://cyprus-mail.com/2013/07/13/our-view-its-impossible-to-think-of-one-good-reason-for-purchasing-two-frigates/

IT IS STILL unclear whether the government plans to go ahead with the purchase of two frigates, which nevertheless sounds more like an April Fool’s joke than a rational defence decision. Defence minister Fotis Fotiou has reportedly sealed the deal, although little has been said about it, presumably because the troika could block it. There is also a possibility that the deal has not been finalised yet and that President Anastasiades would stop his minister from signing on the dotted line.

That the matter is even being discussed indicates that our politicians are not prepared to learn anything from the mistakes of the past, change their thinking and get real. They insist on perpetuating the myth that with the purchase of a few pieces of military hardware Cyprus would be able to defend itself and deal with any threats to its national sovereignty by Turkey. We have heard this myth time and again over the last 30 years, the politicians acting like they had won a war whenever they signed a purchase contract for arms.

Many will still remember the political grandstanding and mass hysteria that gripped the country when the Clerides government signed the deal for the purchase of the S300 ballistic missiles from Russia in the late nineties. Almost every night, the television news showed pictures of the missiles being launched. Glafcos Clerides secured his re-election thanks to the missiles which were never deployed. Once the government realised that Turkey’s threats of an attack were no bluff, the missiles were taken to Crete for safe keeping. Two hundred million pounds of the taxpayer’s money went down the drain.

It is doubtful Turkey would issue any threats over the purchase of a couple of frigates that her air force could take out in a few minutes. So why are we purchasing them? Does Anastasiades seriously believe that these could protect our EEZ and would ensure the drilling for natural gas would take place without incident? If anything their presence would increase the probability of an incident in the Mediterranean. In fact it is impossible to think of one good reason for purchasing two frigates which press reports claim would cost in the region of €100 million. We certainly cannot afford them.

Not that the purchase would have been justified if we could have afforded it. In fact the government should explain to the public the benefits of owning two frigates, before it finalises the deal, because we suspect it would convince no-one. People can longer be fooled into thinking that by squandering one or two hundred million euro on military hardware Cyprus would become a military power.

KISA CONDEMNS THE REPUBLIC OF CYPRUS FOR REFUGEES’ DELIVERY IN THE MILITARY DUNGEONS OF TURKEY AND SYRIA

KISA – Action for Equality, Support, Antiracism denounces the refoulement of Turkish conscientious objector Onur Erdem by the Republic of Cyprus back to Turkey.

After his application for asylum was rejected by the Republic of Cyprus, the Turkish with Kurdish origins conscientious objector Onur Erdem was arrested by the Cyprus Police on 20 June and remained in detention until 11 July. Erdem was deported back to Istanbul via Jordan on Thursday, July 11. As he had been charged for desertion and an arrest warrant had been issued against him by the Military Prosecutor of Gelibolu, after his arrival in Istanbul he was transferred to the Office of the Military Prosecutor, where he was immediately arrested. He is now imprisoned at the Military Prison of Kasimpasa and it is expected that in two days he will be transferred back to Gelibolu, where he will be brought to court, which will probably decide his further detention, until the hearing of his regarding army desertion.

The last time Onur Erdem declared his conscientious objection was in March 2011 and in September 2012 he made an application against Turkey at the European Court of Human Rights. Erdem served in the army for three months in 2006. Eventually, after repeated attempts to be recognised as a conscientious objector, he was dismissed in 2007, but since then he was imprisoned several times, while there are still convictions of imprisonment pending against him.

Erdem now faces the imminent threat of torture as a conscientious objector, precisely because of his detention at the military prison in Turkey and his failed attempt to obtain asylum in the Republic of Cyprus.

The above case is not the only one in which the authorities of the Republic of Cyprus refoule asylum seekers back to their country of origin, where they face an imminent risk of imprisonment and/or torture, since the Asylum Service mostly refuses to grant them a status of international protection. Another similar case of this practice by the competent authorities of the Republic of Cyprus not to grant asylum and protection is that of Syrian Berzani Karro, who, after having been deported from the Republic of Cyprus in June 2009, he was detained and tortured in Syrian prisons by the Assad regime. [ ] After he escaped from Syria, he went to Austria, where his application for asylum has been approved and he received international protection. Currently Karro is suing the Republic of Cyprus with the help of the Austrian Amnesty International and the cooperation of KISA for the tortures he suffered in Syrian prisons, because of his deportation from Cyprus and his handing over to the Assad regime.

https://www.facebook.com/pages/KISA-Action-for-Equality-Support-Anti-racism/435661239792323

AntiMilitarist Barış Harekâtı/Αντιμιλιταριστική Ειρηνική Επιχείρηση/AntiMilitarist Peace Operation 2013

Antimilitarist Operation in one month!

Also, Bandista will be joining :
Pazar, pazar güzel haberlerle uyanmanın zamanıdır; evet, dostlar, yoldaşlar, arkadaşlar; yelkenler fora, bir kez daha yola koyuluyoruz, hazırlıklarımız son sürat devam ediyor; bir kez daha tıpkı 2010’dan beri olduğu gibi 1974’ün 14 Ağustos’ta tatile çıkan Ayşe’ye evine dön demeye çağırmak için; militarizm yükseltiği bir günde, onlar savaşa barış harekatı dedikleri bir günde “Anti Militarist Barış Harekâtı” ile gene sokakta olacağız… Anti Militarist Barış Harekâtı en baştan beri parçası olan, enternasyonalist dayanışmanın en güzelini şarkıları ile ortaya koyan, BANDİSTA gene bizimle olacak, diğer sahne alacakları en kısa sürede açıklayacağız, dedik ya yelkenler fora, yola koyuluyoruz, hazırlıklarımız devam ediyor, tatile çıktığı günde “evine dön Ayşe demek için” için yalnızca bir ay var, sabredin, sloganlarımızla ve şarkılarımızla Lefkoşa bir kez daha militaristlere inat, anti-militarist bir renge ve cümbüşe dönüşecek…

 

Turkish, Greek, English follows…

Evet, dostlar, yoldaşlar, arkadaşlar; yelkenler fora, bir kez daha yola koyuluyoruz, hazırlıklarımız son sürat devam ediyor; bir kez daha tıpkı 2010’dan beri olduğu gibi 1974’ün 14 Ağustos’ta tatile çıkan Ayşe’ye evine dön demeye çağırmak için; militarizm yükseltiği bir günde, onlar savaşa barış harekatı dedikleri bir günde “Anti Militarist Barış Harekâtı” ile gene sokakta olacağız… Anti Militarist Barış Harekâtı en baştan beri parçası olan, enternasyonalist dayanışmanın en güzelini şarkıları ile ortaya koyan, BANDİSTA gene bizimle olacak, diğer sahne alacakları en kısa sürede açıklayacağız, dedik ya yelkenler fora, yola koyuluyoruz, hazırlıklarımız devam ediyor, tatile çıktığı günde “evine dön Ayşe demek için” için yalnızca bir ay var, sabredin, sloganlarımızla ve şarkılarımızla Lefkoşa bir kez daha militaristlere inat, anti-militarist bir renge ve cümbüşe dönüşecek…
http://www.youtube.com/watch?v=XiLpGqQmWEE

TR, EL, EN…
Bir hareket büyüyor, büyürken kendini geliştiriyor, gelişirken renkleniyor, çeşitleniyor… Enternasyonal dayanışmanın da pratikte parçası olduğu, katılımcı, dayanışmacı, neşeli ve mücadeleci bir hareket gelişiyor, ayaklarını güçlü yere vuran, dans eden ama talepleri, sloganları net bir hareket büyüyor…
2010’dan beri; egemenlerin saldırısına uğramaya, her defasında yasaklanmaya çalışılan ama inatla ve dayanışma, neşeli ve mücadeleci bir şekilde, dost sıcağı yüreklerin katkısı ile aksamdan son 3 yıldır gerçekleşen, gerçekleştikçe büyüyen bir hareket…
2010’dan beri bir hareket büyüyor, 14 Ağustoslarda; umudu anlatan, işgale hayır diyen, anti-militarist…
2010’dan beri Anti-Militarist Barış Harekâtı’nın yolculuğu devam ediyor…
Şair Ahmet Telli’nin dediği gibi “büyük aşklar yolculuklarla başlar/ ve serüvenciler düşer bu yollara ancak”…
2010’dan beri Anti-Militarist Barış Harekâtı’nın serüveni devam ediyor…
Önceki çağrı metinlerimizden birinde demiştik ki;
“2010’dan beri pankartlarda, sloganlarda, meydanlarda ve sokaklarda “evine dön Ayşe” derken anlattığımız hep Ayşe’nin bitmek tükenmek bilmeyen tatilinin sona ermesi gerektiğiydi, bu sene sloganımızla gene her yerde olacağız ve 38 yıldır süren işgalin bitmesi gerektiğini bir kez daha haykıracağız. Düşmanlığa karşı barışın, işgale karşı özyönetimin, sömürüye karşı bağımsızlığın ve ırkçılığa karşı halkların kardeşliğinin sloganlarının yükseleceği konserimizin çalışmaları, 14 Ağustos’ta sokakta olmanın gerekliliğini önemsediğimizden ötürü devam etmektedir. 14 Ağustos’ta mutlak sokakta olmak, şarkılara eşitlik etmek önemlidir ve davetimiz, ayrımsız, nerede olunursa olunsun ama sokakta, eylemde olunsun…
38 yıldır işgalin sürdüğü bir coğrafyada yaşıyoruz, yaşadığımızın adına işgal demeye çekinmiyor ve buna karşı çıkıyoruz. Tel örgülerle bölünmüş bir coğrafyada silahlarını birbirine doğrultmuş piyonlar olmak değil, irademizi çalanlara karşı duran, eşitlikçi bir düzenin olduğu bağımsız bir Kıbrıs talep eden siyasi özneler olmaktır derdimiz. Ordularıyla, memurlarıyla ve paralarıyla bizi satın almaya çalışanlara karşı bir haykırış, bir isyan ve bağımsızlık yolunda emperyalist kuşatmaya karşı bir duruşun önemini yineliyoruz. Yaşamlarımızı dikenli tellerle tutsak etmeye çalışan tüm işgal ordularının postallarını hemen şimdi üzerimizden çekmelerini istiyoruz! Biz, militarist baskı düzeninde yaşamayı, polis devletinin kuklaları olmayı kabul etmiyoruz! Sokaklarda özgürce yürümek, şarkılarımızı söylemek, milliyetçiliğin piyonu olmamak ve dans edebileceğimiz bir devrim için sesimizi yükseltiyoruz. Gel sen de bize katıl, hep birlikte haykıralım, tahakküme karşı duralım!”
Şimdi işgalin 39. yılında, tıpkı son 3 senedir yaptığımız gibi yeniden “evine dön Ayşe” demek için bir kez daha çağrı yapıyoruz… Çağrımızı genişleterek yapıyoruz, Ortadoğu’da dibimizdeki bir coğrafyada, Mezopotamya’da ve dünyanın başka yerlerinde çatışmanın ve militarizmin, emperyalist müdahalelerin alabildiği yoğun olarak devam ettiği bir zamanda, her dilde dünya halklarına dayanışmamızı da ortaya koyuyoruz, her dilde barış, her dilde savaşa ve militarizme hayır denmesi çağrısı yapıyoruz.
3 senedir çeşitli siyasi partilerin, örgütlerin ve bağımsız aktivistlerin organize ettiği Anti-Militarist Barış Harekâtı eylemcesi, 14 Ağustos tarihinde yeniden düzenleniyor…
Anti-militarist ve işgal karşıtı örgütleri ve aktivistleri
• Türkiye’nin Kıbrıs’ı işgali son bulana, tüm silahlı güçler Kıbrıs’ı terk edene, İngiliz üsleri ve ABD başta olmak üzerine diğer ülkelerin askeri tesisleri kapatılana kadar her yıl yeniden “Ayşe tatil bitti, artık evine” demek için,
• Militarizmin evlerimize, sokaklarımıza, ilişkilerimize yansımasına dur demek, eşitlikçi ve özgürlükçü varoluşlar için
• Kıbrıs’ın kuzeyinde yaşayanların bilinçli olarak üretimden koparılmasına, Ankara merkezli sömürüye, askeri yönetime, polis devletine, Kıbrıs’ın kuzeyindeki irademizin elimizden alınmasına, ülkemizde ve dünyadaki tüm işgallerin, baskıcı rejimlerin bekçisi militarizme karşı bizimle beraber sesimizi yükseltmeye davet ediyoruz.

EL
Η συναυλία διοργανώνεται για τέταρτη συνεχή χρονιά στην Λευκωσία στις 14 Αυγούστου 2013, με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού ενάντια στο μιλιταρισμό και τα θέματα της ελευθερίας και της συνύπαρξης των λαών.

‘Anti-Militarist Peace Operation’ (“Αντιμιλιταριστική Ειρηνική Επιχείρηση”), το όνομα επιλέγηκε ως έκφραση ειρωνείας προς τον παραπλανητικό χαρακτηρισμό που χρησιμοποιείται από την Τουρκία για την τουρκική εισβολή ως υποτιθέμενη «ειρηνική επιχείρηση».

Η επιλογή της ημερομηνίας είναι σημαντική, σημαδιακή και καθόλου τυχαία διότι αυτή είναι η μέρα κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής και η μέρα κατά την οποία ειπώθηκε η γνωστή φράση «Η Αϊσέ μπορεί να πάει διακοπές» από τον τότε Τούρκο Πρωθυπουργό προς τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας όταν άρχισε η στρατιωτική επιχείρηση στην Κύπρο.

Η διαφημιστική εκστρατεία της εκδήλωσης, όπως και οι προηγούμενες συναυλίες, έτυχαν ιδιαίτερης προσοχής. Για την προώθηση της εκδήλωσης χρησιμοποιείται μια τροποποιημένη αντιμιλιταριστική εκδοχή του γνωστού λογότυπου που συναντάται συνήθως σε στρατιωτικές περιοχές και σε στρατόπεδα του κατοχικού στρατού. Αντί ο στρατιώτης να κρατάει στο χέρι ένα όπλο (σύμβολο πολέμου), κρατάει μια κιθάρα. Ακόμη, η φράση «Προσοχή στρατιωτική ζώνη» αντικαθίσταται από τη φράση «Προσοχή μη στρατιωτική ζώνη».

Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στην κατεχόμενη Λευκωσία στις 14 Αυγούστου στις 20:00.

EN
A concert is being organised in Nicosia, Cyprus, on 14th of August in order to raise awareness on the issues of anti-militarisation, freedom and coexistence. This will be the fourth year that this concert will be held.

The name of the concert “Anti-Militarist Peace Operation”, ironically refers to the misrepresentation of the invasion by the Turkish State as a ‘Peace Operation’.

The significance of the date is that this is the day when the 2nd wave of Turkish invasive forces stepped foot on the island and a day after the infamous quote of ‘Ayse can go on holiday’ was expressed by the Turkish Prime Minister of the time to the Foreign Minister initiating the Operation.

The promotion material, as well as the previous concerts, have already received a lot of attention. A modified, anti-militarist version of the commonly used sign indicating military areas is used. In the sign, instead of the soldier holding a gun we see a soldier holding a guitar and the ‘attention military zone’ quote is replaced by ‘attention non-military zone’.

The concert will take place on 14th August at 20:00.

Όταν τα ΜΜΕ και η κυπριακή Δικαιοσύνη δίνουν κάλυψη στο στρατό

Μέσα στο γενικό κλίμα παροξυσμού και διχασμού που καλλιεργήθηκε τότε μετά τα γεγονότα του Μαρί και που εργολαβικά  προώθησαν τα ΜΜΕ,  λανθασμένα μπλέχτηκαν μαζί οι πολιτικές αποφάσεις της κυβέρνησης και του ίδιου του Χριστόφια, με τα θέματα της αποθήκευσης, φύλαξης, έκρηξης των πυρομαχικών, όπως και της προστασίας των ανθρώπων στο χώρο εκεί. Δυο χρόνια μετά,  πολλοί προσδοκούσαν και έλπιζαν να τιμωρηθεί ποινικά  ο Χριστόφιας μέσα από την πρόσφατη δικαστική απόφαση. Υπολείμματα μίσους, φανατισμού και αντικομμουνισμού, κρατούν φαίνεται ως σήμερα.

Δεν μπορούν να ποινικοποιηθούν οι πολιτικές αποφάσεις. Ο Χριστόφιας και η κυβέρνησή του κρίνονται πολιτικά και μόνο.  Το  φορτίο θα πήγαινε στη Συρία και μετά την παρέμβαση των ΗΠΑ κατέληξε στην Κύπρο. Η Κύπρος ανέκαθεν ήταν μπλεγμένη σε ενδο-ιμπεριαλιστικούς  ανταγωνισμούς και επιδιώξεις. Η απόφαση για το φορτίο ήταν μια απόφαση αδυναμίας  και διλημμάτων. Προφανώς, ο οποιοσδήποτε  άλλος πρόεδρος που θα ήταν στη θέση του θα ενεργούσε το ίδιο, λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς πιέσεις και ισορροπίες. Αυτοί που βάλθηκαν να ποινικοποιήσουν τη γεωπολιτική και τις διεθνείς σχέσεις, εκτός από άγνοια, διαθέτουν και μπόλικη υποκρισία.

Ο Χριστόφιας  κρίνεται γιατί δεν προσπάθησε να αλλάξει τις νοοτροπίες στον κρατικό μηχανισμό, να τα βάλει με καθιερωμένα στεγανά στο σύστημα, να συγκρουστεί με το κατεστημένο των γραφειοκρατών των υπουργείων, με αποτέλεσμα να γίνει ο ίδιος και το κόμμα του μέρος του κατεστημένου. Κρίνεται, γιατί ενώ είχε την πολιτική δυνατότητα να εκθέσει το στρατιωτικό σύστημα και να περιορίσει όσο μπορεί την επιρροή του, δεδομένου και της προοπτικής λύσης του Κυπριακού, αντίθετα υποχώρησε και εν τέλει υιοθέτησε την περιρρέουσα πατριωτική ρητορεία  περί «υψίστης εθνικής αναγκαιότητας ύπαρξης του στρατού». Αλλά ακόμα και μετά την έκρηξη, στις μέρες του ιδεολογικού μίσους που υπέθαλψε η Δεξιά στο σύνολό της και η πλειοψηφία των ΜΜΕ, ο Χριστόφιας φάνηκε  αδύνατος να βάλει τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις, να εξαγγείλει και να προχωρήσει σε αποφασιστικά μέτρα εξυγίανσης και αναδιοργάνωσης του κράτους. Φάνηκε αδύνατος να δώσει απαντήσεις στην έκπληκτη και σοκαρισμένη κοινωνία. Αλλά και τους ίδιους  τους οπαδούς του ακόμα και  όλους τους αριστερούς που δέχονταν απίστευτη πίεση από παντού, δεν μπόρεσε να εμπνεύσει. Είναι για αυτόν το λόγο που την ανεπάρκεια, τόσο του Χριστόφια , όσο και του κόμματός του, θα την κρίνει πολιτικά η κοινωνία και όχι κάποιο δικαστήριο.

Με την απόφασή του το δικαστήριο,  τιμώρησε  μέλη της ηγεσίας της Πυροσβεστικής που όντως είχαν τεράστιες ευθύνες κατά τη μέρα , αλλά και πριν ακόμα, της έκρηξης. Το δικαστήριο όμως απάλλαξε  ένα ολόκληρο στρατό από τις τεράστιες ευθύνες του.  Η λάθος τοποθέτηση του φορτίου, η μη προφύλαξή του, η έλλειψη συντονισμού για αντιμετώπιση προβλημάτων που είχαν σχέση με τα πυρομαχικά, η εκκένωση  του στρατοπέδου που δεν έγινε ποτέ, όλα αυτά χρεώνονται στο στρατό. Αλλά ο στρατός, για ακόμη μια φορά μένει στο απυρόβλητο!

Ο κυπριακός στρατός , ενώ πολιτικά είναι υπό την ευθύνη τού εκάστοτε προέδρου, λειτουργεί ξέχωρα με μια δική του λογική, κάτι σαν παρακράτος. Ενώ δεν έχει καθόλου   επιχειρησιακές δυνατότητες, είναι  χωρίς υπόσταση  και η πιθανότητα πολεμικής σύρραξης είναι πολύ μικρή, εντούτοις τον συντηρούμε και τον προβάλλουμε γιατί καλύπτει τα εθνικά μας σύνδρομα, τις φοβίες μας, γιατί βολεύονται πολιτικοί και στρατιωτικοί μέσω αυτού. Ένας τέτοιος στρατός δεν μπορεί παρά να είναι παρασιτικός. Δεν προσφέρει τίποτε και συγχρόνως απομυζά την κοινωνία. Και αφού δεν έχει ουσιαστικό λόγο ύπαρξης, καταλήγει να γίνεται πεδίο συναλλαγής και βολέματος. Οι πλείστοι που δουλεύουν στο στρατό το κάνουν για βιοπορισμό και μόνο. Οι γραφειοκράτες  του υπουργείου άμυνας δουλεύουν σε ένα τομέα αντιπαραγωγικό και χωρίς στόχους. Σε αντίθεση με άλλα τμήματα και θεσμούς του κράτους,  όπου τα έχει λίγο πολύ ανάγκη η κοινωνία, ο στρατός είναι  σαν ένα θεσμικό καρκίνωμα που κανείς δεν το ελέγχει και κανείς δεν το κρίνει. Η ανευθυνότητα που είδαμε στο ζήτημα των κοντέινερ με τα εκρηχτικά, δεν ξενίζει κάποιον που γνώρισε από κοντά τη λειτουργία του κυπριακού στρατού. Πλείστες φορές είχαμε ατυχήματα (θανάτους και τραυματισμούς) λόγω ανευθυνότητας. Αυτό το τραγικό συμβάν που έγινε στο Μαρί, θα μπορούσε να γινόταν οποτεδήποτε και σε άλλη διακυβέρνηση.

Τα ΜΜΕ, κομμάτι του κατεστημένου, είναι φορείς των παθογενειών της κυπριακής κοινωνίας που δεν την αφήνουν να προχωρήσει. Πρωτοστατούν στο δυνάμωμα του εθνικισμού,  μέσω του μιλιταριστικού πνεύματος που συνειδητά προάγουν.   Ενώ συντηρούν με συνέπεια τη λογική της ύπαρξης του στρατού, δεν έχουν την τόλμη να πουν στο λαό ότι  ο στρατός ενδέχεται και σε ειρηνικές ακόμη περιόδους να έχει σοβαρές απώλειες. Αντίθετα, αναγάγουν τα θύματα ενός ατυχήματος σε ήρωες , βεβηλώνοντας  τους ίδιους τους νεκρούς και διασύροντας τους τραγικούς συγγενείς τους.

Το Δικαστικό Σώμα με την απόφασή του να καλύψει  το στρατό, τον κύριο ένοχο για την τραγωδία στο Μαρί, δείχνει να ταυτίζεται με όλες εκείνες τις δυνάμεις που δεν θέλουν να δουν την κυπριακή κοινωνία  να εξελίσσεται. Ποτέ δεν προχώρησε πέραν της εποχής του. Λειτουργούσε  πάντα ως προασπιστής της ντόπιας κοινωνικής ελίτ. Είναι και το Δικαστικό Σώμα μέρος του κατεστημένου.

Είναι παράδοξο να κόπτονται  και να καταδικάζουν, τόσοι και τόσοι, πολιτικοί, νομικοί, η ίδια η Δικαιοσύνη και τα ΜΜΕ,  τη γραφειοκρατία, την ανοργανωσιά, την ανευθυνότητα, την αναβλητικότητα, την ευθυνοφοβία στην κοινωνία και στο κράτος, αλλά να αφήνουν έξω απ’ αυτά το στρατό. Γιατί ο στρατός είναι η επιτομή όλων αυτών των χαρακτηριστικών. Είναι ο θεσμός εκείνος που συμπυκνώνει πρώτος και καλύτερος αυτά τα φαινόμενα. Το Μαρί είναι το αποτέλεσμα της ανικανότητας ενός θεσμού, που προσδιορίζεται σαν στρατός. Ο κυπριακός στρατός εκφράζει  την ανωριμότητα του Ε/Κ κράτους και των πολιτικών του εδώ και πενήντα χρόνια.  Εκφράζει το διαχρονικό εθνικισμό της πλευράς μας.   Εκφράζει μια κοινωνία φοβική, εγωιστική, μισαλλόδοξη, αλλά που έμαθε να σιωπά και να βολεύεται.

http://aristeriparemvasicy.wordpress.com/2013/07/12/%CF%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%BC%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%BA%CF%85%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B7-%CE%B4/

Turkish conscientious objector in military lockup

After his demand for political asylum was rejected by the Republic of Cyprus, Turkish conscientious objector Onur Erdem was deported back to Istanbul via Jordan on Thursday, July 11th. He was arrested after his appearance in the court and transferred to military prison in Kasimpasa Naval Base in Istanbul.

Davut Erkan, a lawyer from the Conscientious Objection Association (VR-DER) reports after his meeting with the objector:

“Conscientious Objector Onur Erdem’s demand for political asylum was rejected by Cyprus, he was deported and returned to Turkey. As he had been charged for desertion by Military Prosecutor of Gallipoli (Gelibolu) with an arrest warrant, he appeared in the Office of Kasimpasa Military Prosecutor. There, he was decided to be brought to Gallipoli in custody. Now he’s in Kasimpasa Military Prison, and expected to be transferred to Gallipoli in two days. There he will appear in court, and possibly he’s going to be arrested and face a lawsuit. Until now, all the conscientious objectors in Turkey faced torture and abuse under arrest. It is the same for Onur Erdem too, and we are worried about this. All people and institutions who are conscious about the subject, must make a response immediately . ”

Onur Erdem declared his conscientious objection in March 2011. Previously he served in the military for 3 months in 2006 after which he deserted and imprisoned several times. He still has standing imprisonments for his desertions.

Το νόημα της φυγοστρατίας στην Κύπρο σήμερα

 

«Στρατηγέ, το τανκ σου είναι δυνατό μηχάνημα. Θερίζει δάση ολόκληρα κι’ εκατοντάδες άντρες αφανίζει. Μόνο που έχει ένα ελάττωμα: χρειάζεται οδηγό..». Αυτά έγραφε ο Μπρεχτ περιγράφοντας γλαφυρά την παραδοξότητα της εμπλοκής των ανθρώπων στη στρατιωτική διαδικασία, που τις πλείστες φορές είναι ξένη με τη ζωή και τα πραγματικά τους συμφέροντα.

 

Στην εποχή του Μπρεχτ, στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα, σ’ αυτήν την παραδοξότητα που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο εκατομμυρίων αθώων στρατιωτών στα πεδία των μαχών των δύο παγκόσμιων πολέμων, αντιστάθηκαν πλήθος νέων, αρνούμενοι τη στρατιωτική θητεία. Πάντα φυσικά σε καιρούς πολέμου, η άρνηση της στράτευσης, είτε βασισμένη σε ιδεολογικά κίνητρα, είτε στο φόβο, είτε σε λόγους συνειδησιακούς, είναι μια επιλογή που απορρίπτει τη λογική των πολέμων και των άδικων σκοτωμών.

 

Η φυγοστρατία σε ειρηνικές περιόδους, όπως τώρα στην κυπριακή πραγματικότητα, όσο κι αν διαφέρει από τις πολεμικές περιόδους και άρα δεν χωρούν συγκρίσεις, όσο κι αν τα κίνητρα διαφέρουν, δεν παύει από το να είναι μια επιλογή αμφισβήτησης, όπου η στρατιωτική θητεία αντικρίζεται σαν εμπόδιο στη ζωή και στα όνειρα των νέων ανθρώπων.

 

Οι νέοι στην Κύπρο έμαθαν (και φανατίστηκαν προφανώς) για τον πόλεμο και τους Τούρκους, μέσα από τη διαπαιδαγώγησή τους. Δεν βιώνουν την καταπίεση της κατοχής στην καθημερινότητά τους, δεν νιώθουν ότι απειλείται η ζωή τους. Αντίθετα, ζουν σε συνθήκες ειρήνης  και ,έως πρόσφατα, σχετικής ευημερίας. Ο «κίνδυνος του εχθρού» είναι κάτι μακρινό γι’ αυτούς. Το γεγονός ότι νιώθουν και πιστεύουν πως αποτελούν μέρος μιας  ευρύτερης ευρωπαϊκής συλλογικότητας, που διαφύλαξε για πολλά χρόνια την ειρήνη, που είναι δημοκρατική και πολιτισμένη, ενισχύει ακόμα περισσότερο το αίσθημα της ασφάλειας. Η  οικονομική ανάπτυξη των προηγούμενων χρόνων, η σταθερότητα, η επαφή  με την Ευρώπη και οι επιρροές από το σύγχρονο πολιτισμό της, δημιούργησαν νέα δεδομένα στην εκπαίδευση και στην απασχόληση. Οι επιστήμες, οι τέχνες, ο αθλητισμός, είναι πλέον πεδία που οι νέοι προσδοκούν να κατακτήσουν. Η χρονική απόσταση από τον πόλεμο και την καταστροφή του ’74, όπως και οι ποικίλες προοπτικές που ανοίγονται μπροστά τους, τους κάνει να δυσφορούν σε μια υπερβολικά μεγάλη και χωρίς νόημα θητεία. Και αν στις παλιές εποχές χρειαζόταν κανείς μια γερή δόση «μαγκιάς», για να σκεφτεί  και μόνο, την άρνηση της θητείας, τώρα (την τελευταία δεκαετία κυρίως και με ένα αυξητικό ρυθμό χρόνο με το χρόνο) είναι κάτι που έρχεται φυσιολογικά στο μυαλό τού κάθε νέου ,ανεξάρτητα αν προχωρεί τελικά ή όχι, στη διαδικασία της απαλλαγής.

 

Αυθόρμητη ή ωφελιμιστική, αυτή, η χωρίς ιδεολογικά κίνητρα (στην πολύ μεγάλη πλειοψηφία) απαξίωση της θητείας, είναι συγχρόνως και μια απαξίωση της εμμονής για διατήρηση ενός στρατού, χωρίς μεν επιχειρησιακές δυνατότητες, αλλά που κατατρώει την οικονομία και χαραμίζει άδικα δύο χρόνια από τη ζωή των νέων. Είναι μια απαξίωση για ένα στρατό που δεν υφίσταται λόγω πραγματικής ανάγκης, αλλά για λόγους διαφύλαξης της θεώρησης  «για ένα εχθρό  που καιροφυλακτεί να καταλάβει όλη την Κύπρο», αλλά και για διαιώνιση ενός κλίματος εθνικισμού που θα διαιωνίζει παράλληλα τα συμφέροντα  στρατιωτικών  και πολιτικών.

 

Και ενώ οι πλείστοι ξέρουν ότι συντηρούμε ένα στρατό  χωρίς την παραμικρή υπόσταση ,ότι δεν είναι η ύπαρξή του που εμποδίζει την Τουρκία να καταλάβει την υπόλοιπη Κύπρο (σάμπως αν ήθελε δεν θα το έκανε το ’74!), αλλά οι πολιτικές πραγματικότητες στην περιοχή και ότι η πιθανότητα ενός πολέμου είναι πολύ μικρή, βλέπουμε, υποκριτικά, κάποιους «υπερπατριώτες», να διαπομπεύουν σαν προδότες και μιάσματα όσους θέλουν  να απαλλαγούν από τη θητεία. Υπουργός Άμυνας,  γραφειοκράτες του υπουργείου, βουλευτές , δημοσιογράφοι, σ’ ένα κρεσέντο μισαλλοδοξίας, κατευθύνουν την κοινή γνώμη εκεί που θέλουν και απειλούν με σκληρά  τιμωρητικά μέτρα.

 

Οι φυγόστρατοι, συνειδητά ή ασυνείδητα, αντιδρώντας στον παραλογισμό της δίχρονης θητείας, αντιδρούν και στο κατεστημένο σύστημα που τη βλέπει σαν διαπιστευτήριο του «ορθού πολίτη» και  που πλήττει τη ζωή και τα όνειρά τους, εμποδίζοντάς τους να ανοίξουν νέους ορίζοντες. Κάπου εδώ, ο Μπρεχτ θα συνέχιζε να λέει με το γνωστό κυνικό του ύφος: « Στρατηγέ, ο άνθρωπος είναι χρήσιμος πολύ. Ξέρει να πετάει, ξέρει και να σκοτώνει. Μόνο που έχει ένα ελάττωμα: ξέρει να σκέφτεται…».

 

Μάριος Θρασυβούλου

http://aristeriparemvasicy.wordpress.com/2013/06/29/%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CF%8C%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%BF%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA%CF%8D%CF%80%CF%81%CE%BF-%CF%83/