Η Ισραηλινή αντιρρησίας συνείδησης Sahar Vardi

από filistina

Η Sahar Vardi21 ετών, είναι ακτιβίστρια για την ειρήνη από την Ιερουσαλήμ. Επί περισσότερα από 7 χρόνια δραστηριοποιείται σε διάφορες ομάδες ενάντια στην κατοχή της Παλαιστίνης, όπως οι Αναρχικοί ενάντια στο Τείχος,TaayushNew Profile και πολλές άλλες. Τον Αύγουστο του 2008 αρνήθηκε να υπηρετήσει την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία της.  Σε επιστολή της προς το Υπουργείο Άμυνας, όπου διακήρυττε την άρνησή της, έγραψε μεταξύ άλλων:

«Αντιλαμβάνομαι  ότι ο στρατιώτης στο σημείου ελέγχου (check point) δεν είναι υπεύθυνος για την οικτρή πολιτική της καταπίεσης των Παλαιστινίων αμάχων  αλλά παρόλα αυτά, δεν μπορώ να απαλλάξω αυτόν τον στρατιώτη από τις ευθύνες για τις δικές του πράξεις.  Εννοώ την ανθρώπινη ευθύνη να μην κάνεις να υποφέρει ένα άλλο ανθρώπινο ον ».

Η Sahar Βάρντι έχει καταδικαστεί 6 φορές, 3 σε σύντομες φυλακίσεις  και τις υπόλοιπες σε κράτηση σε στρατιωτική βάση.

O ακτιβισμός υπήρξε πάντα ένα μέρος της ζωής της οικογένειάς της Sahar. Ο  Amiel  Vardi, ο πατέρας της, αρνήθηκε να κάνει την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία του κατά τη διάρκεια της πρώτης Ιντιφάντα. Είναι ερευνητής και λέκτορας κλασικών σπουδών στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο και είναι ανάμεσα στους ιδρυτές του Ta’ayush (μια ομάδα συνύπαρξης Ισραηλινών και Παλαιστινίων που εργάζονται ως επί το πλείστον στα κατεχόμενα εδάφη) και άλλων αριστερών ομάδων. Το 2006 πυροβολήθηκε  από έναν έποικο, όταν αυτός και οι φίλοι του προσπάθησαν να βοηθήσουν Παλαιστίνιους αγρότες να φτάσουν στους αμπελώνες τους κατά τη διάρκεια του τρύγου. Όταν η Sahar ήταν ένα νεαρό κορίτσι πήγαινε μαζί με τον πατέρα της για να κάνουν αγροτικές εργασίες με Παλαιστίνιους κατοίκους, κυρίως φύτευση δένδρων.

Η Sahar έχει δει από πρώτο χέρι τον αντίκτυπο της κατοχής στη ζωή των Παλαιστινίων και υπενθυμίζει:

«το σοκ που ένιωσα δεν ήταν από την κτηνωδία της κατοχής ή από έναν  συγκεκριμένο  στρατιώτη, αλλά από αυτό που είδα να βιώνουν καθημερινά οι Παλαιστίνιοι,  να πρέπει να περνάνε από τα σημεία ελέγχου, να φοβούνται μη τους κατεδαφίσουν τα σπίτια τους και να γνωρίζουν πως ο κάθε 18χρονος στρατιώτης έχει τη δύναμη να ελέγχει τη ζωή τους».

Σε ηλικία 14 ετών, η Sahar άρχισε να πηγαίνει στις διαδηλώσεις κατά του διαχωριστικού τείχους του Ισραήλ, κυρίως στο χωριό Μπιλίν της Δυτικής Όχθης  μέχρι και τέσσερις φορές την εβδομάδα.   Η  Sahar συνέχισε να διαδηλώνει, ακόμη και όταν οι  συμμαθητές της στο λύκειο την κορόιδευαν και την αποκαλούσαν “τρελή αριστερή”.  Η στάση της  Sahar εναντίον της κατοχής έχει επίσης επηρεάσει τη σχέση της με τον αδελφό της, ο οποίος είναι στο στρατό.

Όταν οι Ισραηλινοί γίνουν 18 χρόνων είναι νόμιμο καθήκον τους να καταταγούν στον στρατό: τα αγόρια για τρία χρόνια και τα κορίτσια  για δύο χρόνια. Στο γυμνάσιο, η

Η Sahar Vardi μαζί με τον πατέρα της Amiel και αλληλέγγυους που ήταν εκεί για να την υποστηρίξουν την ημέρα που θα ξεκινούσε η κράτησή της στην στρατιωτική βάση του “Tel Hashomer”

Sahar μοίραζε φυλλάδια στους συμμαθητές της, με πληροφορίες για το πώς να γίνουν sarvanims-αντιρρησίες συνείδησεις. Τον Αύγουστο του 2008, η Sahar έκανε δημόσια την απόφασή της να αρνηθεί την κλήση στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία. Εκείνη την εποχή μάλιστα, επέμενε να φοράει ένα μπλουζάκι που έγραφε:“Αρνούμαι να συμμετάσχω στην κατοχή”.

Εκτός από τις   δραστηριότητες της ως αντιρρησίας συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, η Sahar συνεχίζει να συμμετέχει ενεργά στις διαμαρτυρίες εναντίον των εξώσεων  των αραβοϊσραηλινών οικογενειών από τα σπίτια τους  προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για τους εβραϊκούς εποικισμούς. Είναι μέλος της Ισραηλινής επιτροπής κατά των Κατεδαφίσεων Σπιτιών και του  Κινήματος  Αλληλεγγύης του Sheikh Jarrah.

Στη συνοικία Sheikh Jarrah της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, περίπου 200 Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι ενώνονται κάθε εβδομάδα για να διαμαρτυρηθούν για τις εξώσεις των αραβοϊσραηλινών οικογενειών. Οι οικογένειες που χάνουν τα σπίτια τους  αναγκάζονται να γίνουν πρόσφυγες,  αφού δεν τους δίνεται αποζημίωση ούτε τους παρέχονται νέες κατοικίες.  Περίπου 24 οικογένειες βρίσκονται υπό την απειλή της έξωσης στην συνοικία  Sheikh Jarrah, αλλά διαδηλωτές όπως η Sahar ελπίζουν να σταματήσουν τις μπουλντόζες.

Ένας τέτοιος θαρραλέος ακτιβισμός σίγουρα έχει τις συνέπειές του. Εκτός από την απώλεια των φίλων, η Sahar έχει δεχτεί πολλές επιθέσεις -περιστασιακά και σωματικές-   για τις πολιτικές της απόψεις.  Αλλά ακόμη και ενόψει των προκλήσεων αυτών, η αποφασιστικότητα της Sahar παραμένει σταθερή.

Επόμενο είναι να την έχει “ξεχωρίσει”  η ακροδεξιά  ως βασική ακτιβίστρια   στις εβδομαδιαίες διαδηλώσεις  εναντίον της “εβραιοποίησης” της γειτονιάς στη Sheikh Jarrah της Ιερουσαλήμ  με την εκδίωξη των Παλαιστίνιων.  Σχεδόν όλοι οι κάτοικοι είναι πρόσφυγες που εκδιώχθηκαν από τη γειτονιά της Ιερουσαλήμ Talbieh το 1948.   Το αποτέλεσμα ήταν να γραφτεί ένα   γκράφιτι μίσους   στον τοίχο του σπιτιού του πατέρα της -ενώ η Sahar δεν ζούσε πλέον εκεί-το οποίο έλεγε:                    “Sahar Amiel, μια αριστερή που δημιουργεί προβλήματα στο Ισραήλ.”

Με αφορμή αυτό το γκράφιτι η Sahar έδωσε μια συνέντευξη στην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, τον Μάρτιο του 2010:

Πώς νιώθεις όταν κάποιος λέει για σένα ότι δημιουργείς προβλήματα στο Ισραήλ;

Λοιπόν,  φυσικά είναι λίγο τρομακτικό και δεν είναι και αλήθεια. Τα πάντα που κάνω είναι επειδή νοιάζομαι και επειδή θέλω να συνεχίσω να ζω εδώ,  και επειδή πιστεύω ότι υπάρχει αδικία και ότι πρέπει να  παλέψουμε για να αλλάξει η κατάσταση.

Τι σε παρακινεί εκτός από την αισιοδοξία;

Η αίσθησή της ευθύνης που έχω. Είμαι υπεύθυνη για την αδικία γιατί εγώ  πληρώνω φόρους στην κυβέρνηση που τους χρησιμοποιεί με έναν τέτοιο λανθασμένο τρόπο.  Και επίσης, γιατί αν και δεν είχα ψηφίσει,  είμαι υπεύθυνη για την κυβέρνηση  επειδή είμαι  πολίτης του κράτους του Ισραήλ.

Πότε ξεκίνησες την πολιτική δραστηριότητα;

Ο πατέρας μου άρχισε να δραστηριοποιείται  πολιτικά στην ομάδα Ta’ayush κατά τη διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα και μαζί του ξεκίνησα κι εγώ, στην αρχή με διαδηλώσεις   μπροστά από την κατοικία του πρωθυπουργού κάθε Shabbat [η εβραϊκή ημέρα ανάπαυσης].  Στη συνέχεια πηγαίναμε μαζί στα κατεχόμενα για  πιο χαλαρή δραστηριότητα, φυτεύοντας δέντρα. Πολύ σύντομα δραστηριοποιηθήκαμε σε πιο σοβαρές δραστηριότητες όπως οι διαδηλώσεις στο Bil’in. Είναι σε μικρή απόσταση από την Sheikh Jarrah.

Συνεχίσαμε τις δραστηριότητες  πριν από οκτώ μήνες, τον Αύγουστο.  Είχαμε  ανθρώπους τότε, που για αρκετές εβδομάδες κοιμήθηκαν όλη τη νύχτα στα σπίτια που επρόκειτο να γίνουν εξώσεις  με την ελπίδα ότι θα μπορούσαν να τις αποτρέψουν. Κοιμήθηκα κι εγώ εκεί.  Όταν έχεις δει τους Παλαιστίνιους δεν μπορείς να μείνεις αδιάφορος  σε αυτόν τον πόνο και την αδικία.  Αλλά δεν ήμασταν σε θέση να αποτρέψουμε τις εξώσεις και έτσι άλλες δύο οικογένειες πετάχτηκαν έξω.

Στη συνέχεια αποφασίσαμε να κάνουμε πορείες  για ευαισθητοποίηση στο δυτικό τμήμα της πόλης .  Κατά τη διάρκεια της πρώτης πορείας υπήρχαν 30 άτομα και αποφασίσαμε να το κάνουμε κάθε εβδομάδα.  Μια εβδομάδα αργότερα,  περισσότεροι άνθρωποι ήρθαν  και αργότερα ήρθαν εκατό.  Η αστυνομία τότε αποφάσισε ότι είχαμε κάνει πολλά και ακολούθησε το πρώτο κύμα συλλήψεων. Υπήρχαν 24 κρατούμενοι τότε.

Εκεί σε συνέλαβαν;

Όχι εκεί. Με είχαν συλλάβει μια φορά σε μια διαδήλωση εναντίον της απολογίας του [πρώην προέδρου] Moshe Katsav στο Τελ Αβίβ  και μια άλλη φορά με είχαν συλλάβει σε διαδήλωση εναντίον του διοικητή της ταξιαρχίας Na’alin.

Πάντως, όταν η αστυνομία συνέλαβε 24 άτομα στη διαδήλωση μας στη Sheikh Jarrah, έδωσε στον μεγάλη ώθηση στον αγώνα μας.     Μια εβδομάδα αργότερα, 200 με 300 άνθρωποι ήρθαν στη διαδήλωση. Υπήρξαν περισσότερες συλλήψεις στη συνέχεια  και από τότε κάθε εβδομάδα, ακόμα και με χαλάζι ή βροχή, τουλάχιστον 200 άνθρωποι ήταν εκεί,  κάτι που πραγματικά δεν περίμενα.  Και βέβαια είχαμε μια ευχάριστη έκπληξη όταν πριν από δυο εβδομάδες   καταφέραμε  να φέρουμε  4.000 άτομα στη μεγάλη διαδήλωση που διοργανώσαμε.

Στην ηλικία σου δεν έχεις  πιο ευχάριστα πράγματα να κάνεις;

Πραγματικά, δεν μπορώ  να μείνω στο περιθώριο και να επιτρέπω να συνεχίζεται αυτή η αδικία.  Και βεβαίως όταν είμαι με τους Παλαιστίνιους και βλέπω  πώς αναγκάζονται να το υπομένουν όλο αυτό, θεωρώ ότι είναι παράλογο εγώ να ζω στο σπίτι μου στη γερμανική αποικία και να διαβάζω  ό, τι μου αρέσει, και να μπορώ να φεύγω από το σπίτι μου μισή ώρα πριν ξεκινήσει το μάθημά μου στο πανεπιστήμιο ενώ τα παιδιά των Παλαιστινίων που ζουν 10 λεπτά από το κέντρο της πόλης δεν μπορούν.  Και όταν φεύγουν από το σπίτι το πρωί να μην ξέρουν αν θα έχουν ένα σπίτι για να επιστρέψουν το βράδυ.

Σπουδάζεις  Ιστορία στο πανεπιστήμιο, οπότε υποθέτω ότι δεν έχεις καταταγεί στο στρατό.

Αρνήθηκα να στρατευτώ τον Αύγουστο του 2008.  Ήμουν στη φυλακή για αρκετούς μήνες. Δύο εβδομάδες στη φυλακή και ακόμα τρεις  μήνες στη στρατιωτική βάση και μια πολύπλοκη σχέση με το στρατό.

Πώς αντιδρούν οι άνθρωποι γύρω σου με τη δραστηριότητά σου;

Επειδή έφτασα στην 10η τάξη του  γυμνασίου του Εβραϊκού  Πανεπιστημίου όταν ήμουν ήδη   κάθε εβδομάδα  στο Bil’in,  όποιος γινόταν φίλος μου ήδη ήξερε ποιά ήμουν. Την πρώτη μέρα του σχολείου πήγα με φυλλάδια με την επιστολή  των μεγαλύτερων μαθητών του σχολείου το 2005  [το 2005, περισσότεροι από 250 Ισραηλινοί μαθητές του Λυκείου έστειλαν επιστολή στον πρωθυπουργό, τον υπουργό Άμυνας και τον Υπουργό Παιδείας   δηλώνοντας ότι θα αρνηθούν  να λάβουν μέρος στην κατοχή].  Από εκείνη τη στιγμή υπήρχαν άνθρωποι που ποτέ δεν μου ξαναμίλησαν.  Αλλά όποιος ήταν φίλος μου ήξερε ποια ήμουν, έτσι  η διαδικασία της απόρριψης δεν ήταν δύσκολη για μένα.

Ποιά είναι η άποψή σου για το γεγονός ότι οι νέοι Εβραίοι που ζουν στην καρδιά της σύγκρουσης αγνοούν εντελώς  τί γίνεται στις κατεχόμενες γειτονιές της Ιερουσαλήμ;

Είναι πολύ εύκολο να ζουν στην Ιερουσαλήμ χωρίς να γνωρίζουν τίποτα. Η Ιερουσαλήμ είναι μια φούσκα όπως το Τελ Αβίβ.  Είναι πολύ απλό να ζουν στο δυτικό τμήμα της πόλης,  χωρίς να γνωρίζουν τι συμβαίνει στο ανατολικό τμήμα.

Πόσο εμπλέκεται ο δήμαρχος;  Είναι υπεύθυνος για ό, τι συμβαίνει στους Παλαιστίνιους κατοίκους. Έπειτα, ενώ είναι επίσης δήμαρχός τους  δεν λέει ούτε μια λέξη. Και δεν είναι μόνο αυτό – όποτε οι άνθρωποι που εκδιώκονται  από την Sheikh Jarrah στήνουν μια σκηνή για να κοιμηθούν,  ο δήμος συνέχεια εκκενώνει το χώρο. Ο καθένας ξέρει σε ποια πλευρά είναι (ο δήμαρχος)  και ποιες είναι οι απόψεις του. Έχει εγκρίνει τους εποικισμούς σε κάθε σημείο.

Πώς αισθάνθηκες  όταν  σου είπε ο πατέρας σου  για το γκράφιτι;

Δεν είναι ένα ευχάριστο συναίσθημα.  Αλλά από την άλλη πλευρά, σημαίνει ότι αυτό που κάνουμε εκεί έχει αποτέλεσμα.  Τις τελευταίες εβδομάδες είχαν κάνει γκράφιτι στα αυτοκίνητα όλων των Παλαιστινίων στη Sheikh Jarrah, γι ‘αυτό ήταν σίγουρο ότι θα έρχονταν και σε εμάς.   Αυτός ο μικρός δρόμος στην Sheikh Jarrah έχει γίνει το επίκεντρο της σύγκρουσης.

Τι θα συμβεί στο τέλος;

Όλα θα πάνε καλά στο τέλος. Στο τέλος όλα θα πάνε καλά. Στην ιστορική προοπτική  τέτοιου είδους αγώνες πετυχαίνουν αλλά μπορεί να πάρει δεκαετίες, ακόμη και εκατοντάδες χρόνια. Η κατοχή θα τελειώσει τελικά, επειδή η Ισραηλινή κυβέρνηση    φοβάται επίσης τη δημογραφική δυνατότητα.

Φοβάμαι όμως ότι θα είναι πολλοί οι άνθρωποι που θα πληρώσουν το τίμημα πριν από τη λήξη της κατοχής.

**********************************************

Η Sahar Vardi θα μιλήσει στην εκδήλωση που διοργανώνει η Διεθνής Αμνηστία με θέμα «Αντιρρησίες Συνείδησης: Ισραήλ – Ιράν – Ευρώπη», την Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012, ώρα 19:30, στο χώρο πολιτισμού @Ρουφ (Κωνσταντινουπόλεως 10 και Ανδρονίκου 18, Γκάζι, κοντά στο μετρό Κεραμεικός, τηλ. 210 3837191).

πηγή: http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2012/05/22/%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%81%CE%B1%CE%B7%CE%BB%CE%B9%CE%BD%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%81%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-sahar-va/#comment-89898

Veterans Return War Medals as Thousands March on NATO Summit

Thousands of people marched in Chicago on Sunday in the largest demonstration so far against the NATOsummit. The Chicago police have been criticized by activist groups for using violent force to break up protests. On Saturday, a police van was videotaped nearly running over a protester. Dozens of protesters have been arrested over the past two days. The Chicago police have also been accused of targeting independent media activists who have been streaming video of the protests live over the internet. On Saturday night, police detained three livestreamers at gunpoint. At the end of Sunday’s march, Iraq Veterans Against the War held a ceremony where nearly 50 veterans discarded their war medals by hurling them in the direction of the NATOsummit.

Ken Mayer: “They feel that these medals were given to them in many instances for creating essentially unforgivable acts, inflicting pain on innocent civilians in most cases.”

Alejandro Villatoro: “This is just to demonstrate that the current operations are not working. You know, I came to a conclusion that there is no such thing as war on terrorism. What we’re doing is waging war against the people of Afghanistan, which are resulting into joining the Taliban.”

 

http://www.democracynow.org/2012/5/21/headlines#5211

Anti-Militarist Peace Operation concert…

TR, EN, EL…
3. Anti-Militarist Barış Harekâtı konseri için yola koyulduk!
Detaylar az sonra.. katılacak müzik grupları belli oldu gibi… çok yakında!

2. Anti-Militarist Barış Harekâtı
https://www.facebook.com/events/224780860897948/

1. Anti-Militarist Barış Harekâtı
https://www.facebook.com/events/135270649844125/

A concert is being organised in Nicosia, Cyprus, on 14th of August in order to raise awareness on the issues of anti-militarisation, freedom and coexistence. This will be the third year that this concert will be held.

The name of the concert “Anti-Militarist Peace Operation”, ironically refers to the misrepresentation of the invasion by the Turkish State as a ‘Peace Operation’.

The significance of the date is that this is the day when the 2nd wave of Turkish invasive forces stepped foot on the island and a day after the infamous quote of ‘Ayse can go on holiday’ was expressed by the Turkish Prime Minister of the time to the Foreign Minister initiating the Operation.

The promotion material, as well as the previous concerts, have already received a lot of attention. A modified, anti-militarist version of the commonly used sign indicating military areas is used. In the sign, instead of the soldier holding a gun we see a soldier holding a guitar and the ‘attention military zone’ quote is replaced by ‘attention non-military zone’.

The concert will take place at Selimiye Square on Tuesday 14th August at 21:30.

Η συναυλία διοργανώνεται για τρίτη συνεχή χρονιά στην Λευκωσία στις 14 Αυγούστου 2012, με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού ενάντια στο μιλιταρισμό και τα θέματα της ελευθερίας και της συνύπαρξης των λαών.

‘Anti-Militarist Peace Operation’ (“Αντιμιλιταριστική Ειρηνική Επιχείρηση”), tο όνομα επιλέγηκε ως έκφραση ειρωνείας προς τον παραπλανητικό χαρακτηρισμό που χρησιμοποιείται από την Τουρκία για την τουρκική εισβολή ως υποτιθέμενη «ειρηνική επιχείρηση».

Η επιλογή της ημερομηνίας είναι σημαντική, σημαδιακή και καθόλου τυχαία διότι αυτή είναι η μέρα κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής και η μέρα κατά την οποία ειπώθηκε η γνωστή φράση «Η Αϊσέ μπορεί να πάει διακοπές» από τον τότε Τούρκο Πρωθυπουργό προς τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας όταν άρχισε η στρατιωτική επιχείρηση στην Κύπρο.

Η διαφημιστική εκστρατεία της εκδήλωσης, όπως και οι προηγούμενες συναυλίες, έτυχαν ιδιαίτερης προσοχής. Για την προώθηση της εκδήλωσης χρησιμοποιείται μια τροποποιημένη αντιμιλιταριστική εκδοχή του γνωστού λογότυπου που συναντάται συνήθως σε στρατιωτικές περιοχές και σε στρατόπεδα του κατοχικού στρατού. Αντί ο στρατιώτης να κρατάει στο χέρι ένα όπλο (σύμβολο πολέμου), κρατάει μια κιθάρα. Ακόμη, η φράση «Προσοχή στρατιωτική ζώνη» αντικαθίσταται από τη φράση «Προσοχή μη στρατιωτική ζώνη».

Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στην Πλατεία Selimiye, έξω από το Selimiye Τζαμί (Καθεδρικός Αγίας Σοφίας) στην κατεχόμενη Λευκωσία την Τρίτη 14 Αυγούστου στις 21:30.

Παγκόσμια Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

16 Μαΐου 2011

Εκδήλωση για την Αντίρρηση Συνείδησης -Παγκόσμια Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης

 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης (15 Μαΐου), η Διεθνής Αμνηστία διοργανώνει εκδήλωση, με θέμα «Αντιρρησίες Συνείδησης: Ισραήλ – Ιράν – Ευρώπη», την Παρασκευή, 25 Μαΐου 2012, ώρα 19:30, στο χώρο πολιτισμού @Ρουφ(Κωνσταντινουπόλεως 10 και Ανδρονίκου 18, Γκάζι, κοντά στο μετρό Κεραμεικός, τηλ.             210 3837191      ).

 

 

Θα μιλήσουν:

Sahar Vardi, ισραηλινή αντιρρησίας συνείδησης και ακτιβίστρια

Kusha Bahrami, ιρανός πρόσφυγας αντιρρησίας συνείδησης

Άγγελος Νικολόπουλος, έλληνας αντιρρησίας συνείδησης, γενικός γραμματέας του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης (EBCO)

 

 

Τη συζήτηση θα ανοίξει και θα συντονίσει η Αλεξία Τσούνη, Δίκτυο για το Δικαίωμα στην Αντίρρηση Συνείδησης  του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας.

 

 

Ακόμα και σήμερα εκατοντάδες άνθρωποι εξακολουθούν να διώκονται και να φυλακίζονται επανειλημμένα για την άρνησή τους να υπηρετήσουν στρατιωτική θητεία. Το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης είναι σύμφυτο του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας. Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί ως αντιρρησία συνείδησης κάθε άτομο το οποίο, για λόγους συνείδησης ή βαθιάς πεποίθησης, αρνείται να υπηρετήσει θητεία στις ένοπλες δυνάμεις ή να έχει οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση συμμετοχή σε πολέμους ή ένοπλες συρράξεις.

 

 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αντιρρησιών Συνείδησης, η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την απογοήτευσή της για τις συνεχιζόμενες δίκες αντιρρησιών συνείδησης και το προβληματικό νομικό πλαίσιο για την αντίρρηση συνείδησης στην Ελλάδα. Η Διεθνής Αμνηστία έχει επανειλημμένως καλέσει τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν επιτέλους τη νομοθεσία περί αντίρρησης συνείδησης και την πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις, και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης, τα πρόστιμα και τις διακρίσεις εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

 

 

Η Διεθνής Αμνηστία θεωρεί επίσης ότι η εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία είχε και συνεχίζει να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα. Θεωρεί ότι ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των αιτήσεων των ενδιαφερομένων για αναγνώρισή τους ως αντιρρησιών συνείδησης), και να μην έχει χαρακτήρα τιμωρίας ή διάκρισης εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης.

 

Παρά το γεγονός ότι ο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (υπόθεση Bayatyan v. Armenia, απόφαση 01/06/2011), η Ελλάδα εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της και να παραβιάζει κατάφωρα τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης

 

Πληροφορίες για τους ομιλητές και ομιλήτριες

Η Sahar Vardi, 21 ετών, είναι ακτιβίστρια για την ειρήνη από την Ιερουσαλήμ. Επί περισσότερα από 7 χρόνια δραστηριοποιείται σε διάφορες ομάδες ενάντια στην κατοχή της Παλαιστίνης, όπως οι Αναρχικοί ενάντια στο ΤείχοςTaayushNew Profile και πολλές άλλες. Τον Αύγουστο του 2008 αρνήθηκε να υπηρετήσει την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία. Σε επιστολή της προς το Υπουργείο Άμυνας, όπου διακήρυττε την άρνησή της, έγραψε μεταξύ άλλων: «Συνειδητοποιώ ότι ο στρατιώτης στο σημείου ελέγχου («checkpoint») δεν είναι υπεύθυνος για την οικτρή πολιτική της καταπίεσης των παλαιστινίων αμάχων, αλλά παρόλα αυτά, δεν μπορώ να απαλλάξω αυτόν τον στρατιώτη από τις ευθύνες για τις δικές του πράξεις… Εννοώ την ανθρώπινη ευθύνη να μην κάνεις να υποφέρει ένα άλλο ανθρώπινο ον». Η Sahar Vardi έχει καταδικαστεί 6 φορές, 3 σε σύντομες φυλακίσεις, και τις υπόλοιπες σε κράτηση σε στρατιωτική βάση.

 

 

Ο Kusha Bahrami, 30 ετών, είναι ιρανός αντιρρησίας συνείδησης που αρνήθηκε να φέρει όπλο κατά τη διάρκεια της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας (χωρίς δικαίωμα εναλλακτικής υπηρεσίας), το 2004. Έχει διαφύγει στο εξωτερικό και ως πρόσφυγας έχει υποστεί κράτηση επί 8 μήνες στην Τουρκία και 3 μήνες στην Ελλάδα, όπου εκκρεμεί η αίτησή του για πολιτικό άσυλο. Είναι επίσης μέλος του Δ.Σ. του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας.

 

 

Ο Άγγελος Νικολόπουλος, 29 ετών, είναι έλληνας αντιρρησίας συνείδησης που έχει υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία σε Κέντρο Εκπαίδευσης Κοινωνικής Υποστήριξης και Κατάρτισης Ατόμων με Αναπηρίες. Είναι επίσης μέλος του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης και Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Γραφείου για την Αντίρρηση Συνείδησης (EBCO).

 

http://www.amnesty.org.gr/%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CF%81%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%83%CE%B7-2