ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ Αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της παρασκευής / Protest of Solidarity to those arrested on Friday (12/4 18:00)

 

 

ENGLISH TEXT FOLLOWS

η ελευθερία ασφυκτιά από τις αποφάσεις των γραβατωμένων, η σκέψη μαραίνεται από τα μμε, η φαντασία σταματά στα γκλοπ της αστυνομίας

Στις 6/4 Απριλίου ώρα 10:30 ειδικές αντιτρομοκρατικές κι άλλες επίλεκτες μονάδες της αστυνομίας εισέβαλαν στο κοινωνικό κέντρο εντός της πράσινης γραμμής με ανεξέλεγκτο , απαντώντας στις ερωτήσεις μας με χτυπήματα και σπρωξίματα. Μόνο όταν αντιλήφθηκαν ότι η πλειονότητα των ατόμων ήταν ανήλικοι, η αντιμετώπιση τους μετατράπηκε σε μεθοδευμένη ψυχολογική βία, παρόλο που τα άτομα δεν προέβαλλαν κάποια αντίσταση. Η προσπάθεια για δικαιολόγηση της εφόδου αποδείχτηκε ψευδής, αφού δεν υπήρξε ποτέ ένταλμα δικαστηρίου για έρευνα ναρκωτικών, κι επίσης ούτε καταγγελίες από τον ιδιοκτήτη του κτιρίου (Μονή Κύκκου). Μετά την πολύωρη κράτηση στο τμήμα της Πύλης Πάφου, οι συλληφθέντες κατηγορήθηκαν για αξιόποινη παράνομη είσοδο σε κτίριο χωρίς την άδεια του ιδιοκτήτη, κατηγορία η οποία από μονή της δεν αποτελεί αδίκημα κάτω από το ποινικό κώδικα δεδομένου ότι δεν υπάρχουν στοιχεία για σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος. Όσα άτομα υπέστησαν σωματική βία κατά την διάρκεια της σύλληψης, κατηγορήθηκαν για αντίσταση, επίθεση και παρεμπόδιση αστυνομικού στην εκτέλεση του καθήκοντος του ώστε να αιτιολογήσουν τις δικές τους ενέργειες.

Μπορεί να θεωρηθεί λογικό να συλλαμβάνεις, να χτυπάς και να διώχνεις ανθρώπους που παίρνουν ένα νεκρό κτίριο, ένα ερείπιο και το μετατρέπουν σε ένα κοινωνικό κέντρο; Ένα χώρο που φιλοξενεί ένα πολυχώρο προβολών, αυτοοργανωμένο καφενείο/ αναγνωστήριο, συλλογική κουζίνα , χώρο εκγύμνασης, ηχογράφησης-μουσικής και ραδιοφωνικό σταθμό. Ένα χώρο που όταν εισήλθαμε ακόμα και τα πατώματα είχαν τρύπες αλλά πάραυτα δεν υποβιβάσαμε την ιστορική του αξία, τη θέα του ηλιοβασιλέματος από τη ταράτσα, αλλά και την ασυνήθιστη αρχιτεκτονική του. Κατακλυσμένοι από όρεξη και πάθος, με μια δημιουργικότητα που δεν γνωρίζει κάποιο προκαθορισμό, μέσα σε ένα μήνα κάναμε το χώρο βιώσιμο και ικανό να φιλοξενήσει πολύμορφες δραστηριότητες, και στην πορεία αναληφθήκαμε ότι αυτό μας το εγχείρημα είναι ανάγκη του ΚΑΘΕ κύπριου, καθώς αποβάλλεις τα τραύματα της εισβολής υλιστικά και πνευματικά δημιουργώντας πάνω στα συντρίμμια. Να πετάξεις τους αμμόσακκους, να φτιάξεις τις πόρτες και τα παράθυρα, ακόμα και να σφραγίσεις 40ετεις τρύπες από τις σφαίρες των αυτομάτων, να ζωγραφίσεις γύρω και όχι πάνω από την διάβρωση των τοίχων γιατί δεν ξεχνάμε την πνευματική νέκρωση της εισβολής. Τολμούμε να ξαναδώσουμε ζωή σε ότι μας κλέψανε & δεν μένουμε μοιρολάτρες κλαίγοντας πάνω από τη σορό. Επαναδιεκδικούμε κάθε κομμάτι γης, κάθε κτίριο και κάθε ανθρώπινη σχέση. Όχι στη θεωρία αλλά στη πράξη, κοινωνικό παράδειγμα που ξεπέρασε τα προσχέδια των διαβουλεύσεων και έζησε την επανένωση αποδεικνύοντας ότι τα σύνορα δεν διασπούν τους ανθρώπους.

Η παραπληροφόρηση των Μ.Μ.Ε. βασίστηκε σε φωτογραφίες-ντοκουμέντα μετά την εισβολή των αστυνομικών δυνάμεων και προβλήθηκαν εικόνες του κτιρίου σε άθλια κατάσταση, που οφειλόταν στην δράση των ίδιων των αστυνομικών. Ένας χώρος ο οποίος οικοδομήθηκε πάνω σε δομές οριζόντιες, συλλογικής συμμετοχικότητας βρέθηκε αντιμέτωπος με το πολιτικό κατεστημένο του νησιού το οποίο επιδιώκει να καταστρέψει με δικτατορικό τρόπο οποιαδήποτε κινηματική προσπάθεια που δεν προέρχεται από τις εξουσιαστικές δομές (κόμματα, κράτος, εκκλησία). Ενόψει της προσεχούς Κυπριακής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οποιαδήποτε τέτοια εγχειρήματα δεν χωρούν στην εικόνα της «ευνομούμενης πολιτείας» που θέλει να παρουσιάσει το Κυπριακό κράτος και το κεφάλαιο που βρίσκεται από πίσω του.

Η κατάληψη πλέον έκλεισε, όσα στέγασε και όσα μπορούσε να στεγάσει ανήκουν στο παρελθόν. Αυτό που μένει τώρα είναι να δούμε τη συνέχειά μας, και να αναζητήσουμε τις συλλογικές μας απαντήσεις στη κρατική καταστολή. Όπως και να ‘χει, εμείς δε παραιτούμαστε και δεν αναλωνόμαστε στην ηττοπάθεια: η καταστολή μπορεί να αφήνει σημάδια στα σώματα μας, αλλά όχι και στις αντιλήψεις, τις ιδέες και τα όνειρά μας. Γιατί στη τελική αυτός ήταν και ο σκοπός, να πειραματιστούμε, να συζητήσουμε, να μοιραστούμε, και να βρεθούμε κάτω από συνθήκες που θα επέτρεπαν την ανάπτυξη ανθρώπινων σχέσεων όπως τις ονειρευόμαστε – σχέσεις ισότητας και αλληλεγγύης. Και το ζητούμενο τώρα είναι να κρατήσουμε την αλληλεγγύη και να υπερασπιστούμε ότι κάναμε. Και ότι κι αν δηλώνουν οι διάφοροι γραβατωμένοι στα κανάλια, το μόνο που ισχύει είναι ότι δεν μας καταλαβαίνουν… και ποτέ τους δε θα μπορέσουν να νικήσουν αυτό που δε καταλαβαίνουν…

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες / τίποτα δεν τελείωσε – όλα συνεχίζονται

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ την Πέμπτη 12/4, στις 18:00, πλ. Ελευθερίας

Μαθητική ομάδα σκαπούλα / συλληφθέντες / αλληλέγγυοι-ες / σύντροφοι-ισσες

Αμφιβολίες, εισηγήσεις, απορίες στο skapoula@espiv.net

——————————————–

Freedom suffocates from the decisions of the powerful,the media strangle free thought, and imagination stops at the police’s batons.

On April 6th, at 10:30, special antiterrorist forces and other trained squads of the police entered the squatted social center within the green line with uncontrollable brutality, answering our questions with beating and pushing. When they realized that the majority of people there were underage, their behaviour reflected a systematic psychological violence, despite the fact that there was no resistance from the arrested. The attempt to excuse the raid came out to be false, since there was no warrant for a drug search, and there were also no requests from the building’s owners (Kykkos Monastery). After many hours of detainment at the Pyli Pafou police station, the arrested were accused of illegal entry without permission, an accusation that on its own is not an actual crime under the legal code, since there was no evidence of a purpose to commit a crime. Those who were beaten during their arrest were accused of resisting the police, assault and obstruction of police work, so that they could justify their own actions.

Is it logical to arrest, beat and kick out those who took a derelict, dead building and transformed it into a social center? A space that hosted a projection area, a self-organized cafe, a collective kitchen, a working out space, and recording station – for music and a radio station. A space that when we entered it, even the floors had holes, and yet despite this we did not undermine its historic value, the view of the sunset from the roof, and its unusual architecture. Filled with passion and energy, with a profound creativity, in one month we made the building able to host both people and various activites, and meanwhile we discovered that this attempt was a necessity for EVERY cypriot, as you expel the wounds from the invasion, materialistically and mentally, with creation upon the ruins. Throwing away the military’s sandbags, fixing the doors and the windows, filling up 40-year-old holes from bullets of automatic rifles, drawing around – and not on – the decomposition of the walls, as we do not forget the mental death caused by the invasion. We dare to give back life to everything they have stolen from us and we do refuse passiveness. We contest every piece of land, every building, and every human relationship. Not in theory, but in practice, a social example that surpassed the schedule of the leader’s ‘discussions’ and lived a reunification, proving that borders cannot keep us apart.

The media’s misinformation was based on photo-documents taken after the police’s invasion, and the building is projected as a ruin, which was infact caused by the actions of the police. A space that was built upon horizontal structures of collective participation faced the political authorities of the island, which is trying to destroy any social effort that does not come from its authoritarian structure (political parties/ state/ church). Due to the coming presidency of the European Union in Cyprus, any such social experiments do not fit in the image of a quite, lawful island that the cypriot state and the capital behind it want to present.

The squat is closed now, everything it hosted and everything it could have hosted are a part of the past. What remains is to seek a continuation of our action, and our collective answers to the state’s repression. Whatever happens, we don’t give up, and we won’t rot in a defeated state: repression may leave marks on our bodies, but never on our ideas and our dreams. Because in the end, that was the goal, to experiment, to discuss, to share and find ourselves under conditions that would alow the development of human relationships the way we want them to be – relationships of equality and solidarity. And the point now is to keep that solidarity and to defend everything we did. And whatever the various ‘men-in-suits’ say on TV, one thing is definitely true: they do not understand us… and they can never beat what they do not understand…

Solidarity to the arrested / Nothing is over, everything continues

Protest on Thursday 12/4 at 18:00 Liberty Square (Pl. Eleftherias)

Student group Skapoula / those arrested/ others in solidarity / comrades

Send doubts, suggestions and questions to skapoula@espiv.net

Δελτίο τύπου Occupy Buffer Zone (OBZ)

Το βράδυ της Παρασκευής 6/4/2012 όπως έγινε γνωστό, η αστυνομία εισέβαλε στο χώρο που τελούσε υπό κατάληψη από το κίνημα Occupy Buffer Zone στην Νεκρά Ζώνη. Το κίνημα είναι κομμάτι του παγκόσμιου κινήματος καταλήψεων δημόσιων χώρων που ξεκίνησε πέρσι από την Νέα Υόρκη και που διαμαρτύρεται για τη φτώχεια και τις κοινωνικές αδικίες που δημιουργεί σε κάθε γωνιά της γης το καπιταλιστικό νεοφιλελέυθερο μοντέλο. Στην Κύπρο το κίνημα πήρε ένα δικοινοτικό χαρακτήρα και θεώρησε από την αρχή ότι το λεγόμενο «Κυπριακό πρόβλημα» είναι αποτέλεσμα των ανταγωνισμών που δημιουργούνται στον καπιταλισμό και εκφράζει τα συμφέροντα των τοπικών και διεθνών δυνάμεων στην περιοχή. Έτσι θεωρήσαμε σημαντικό, από κοινού Τ/Κ και Ε/Κ, η διαμαρτυρία να μεταφερθεί στο χώρο της νεκρής ζώνης, ένα σημείο του νησιού το οποίο σημειολογικά περιγράφει όλα τα πιο πάνω.

Το άδειο κτήριο ιδιοκτησίας της μονής Κύκκου μεταμορφώθηκε από το κίνημα σε ένα κέντρο ποικίλων δραστηριοτήτων πολιτιστικής και κοινωνικοπολιτικής φύσης το οποίο ήταν ανοιχτό για όλους. Την Παρασκευή το βράδυ η εκτελεστική εξουσία σε μια πρωτοφανή επίδειξη δύναμης σε συνεννόηση με τις υπόλοιπες εξουσίες συμπεριλαμβανομένου και των Ηνωμένων Εθνών (εν όψει και της ανάληψης της προεδρίας της Ε.Ε.) απέδειξαν ότι οποιαδήποτε πολιτική και κοινωνική δράση που διαφέρει από τα «κανονικά» στερεότυπα θα διώκεται με δικτατορικό μένος και αυταρχικό χαρακτήρα που δεν αναγνωρίζει και ούτε σέβεται ανθρώπινα και συνταγματικά δικαιώματα. Στο μόνο χώρο του νησιού που η επανένωση και η κοινωνική ισότητα ξεφεύγει από τα όρια των κρατικών διαπραγματεύσεων και πραγματώνεται μέσα από συλλογικές και αυτοοργανωμένες διαδικασίες, η απάντηση του νόμιμου κυπριακού κράτους κυμάνθηκε στα πλαίσια εκφοβισμού, απειλής και παρατυπίας.

Η παράνομη είσοδος με την οποία κατηγορήθηκαν όλοι οι συλληφθέντες δεν αποτελεί αδίκημα σύμφωνα με τον ποινικό κώδικα καθώς δεν υπήρξε πρόθεση για διάπραξη ποινικού αδικήματος. Άρα η κράτηση των συλληφθέντων θεωρείται παράνομη. Ως κίνημα αλλά και ως πολίτες απαιτούμε να μάθουμε γιατί οι αστυνομικοί αρνήθηκαν πεισματικά να επιδείξουν οποιοδήποτε ένταλμα καθώς και τα στοιχεία τους (όπως προνοείται από το νόμο) όταν επανειλημμένα τους ζητήθηκε. Επίσης δεν μας απαντήθηκε κατά πόσον η τρομοκρατική επιδρομή των δυνάμεων καταστολής έλαβε χώρα με τη συναίνεση του νόμιμου ιδιοκτήτη. Αν η μητρόπολη Κύκκου ήθελε να διεκδικήσει και να επαναφέρει σε απραξία την περιουσία της θα ήταν ηθικά σωστότερο να το ζητήσει, ή να κινηθεί με τις νόμιμες διαδικασίες αντί να παροτρύνει την αστυνομία να επέμβει προβάλλοντας αβάσιμους ισχυρισμούς.

Η αβάσιμη αφορμή για διακίνηση ναρκωτικών απορρίπτεται φυσικά και εκ του αποτελέσματος της επιχείρησης κατά την οποία η αστυνομία κατάφερε να βρει συνολικά λιγότερο από ένα γραμμάριο κάνναβης στο πάτωμα ενός δωματίου! Την ποσότητα αυτή φρόντισαν να φορτώσουν μαζί με αρκετό ξύλο στους δύο νεαρούς οι οποίοι έτυχε να βρίσκονται ο ένας εντός και ο άλλος εκτός του δωματίου. Αρκετές ώρες αργότερα και αφού οι νεαροί ζήτησαν να εξεταστούν από γιατρό, τους φόρτωσαν και τις κατηγορίες τις αντίστασης και επίθεσης, προφανώς για να δικαιολογήσουν τον αδικαιολόγητο ξυλοδαρμό. Σωματική έρευνα διεξύχθηκε σε κορίτσια από ενοπολους άντρες των ειδικών δυνάμεων οι οποίοι σημάδευαν 16χρονα παιδία με τα όπλα τους. ‘Οσο για τη φίλη μας που κατηγορείται για επίθεση σε αστυνομικό αρκεί να δει κανείς τα σημάδια στο σώμα της για να καταλάβει αν υπήρξε θύμα ή θύτης.

Η συμμετοχή του Ειδικού Αντιτρομοκρατικού Ουλαμού καταδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο το κράτος και η πολιτεία αντιμετωπίζουν τους νέους αυτού του τόπου, Ε/Κ και Τ/Κ, που διεκδικούν ένα μέλλον το οποίο θα είναι δημιούργημα του ίδιου του Κυπριακού λαού και όχι δημιούργημα του υπάρχοντος εγχώριου και παγκόσμιου πολιτικοoικονομικού και κοινωνικού κατεστημένου.

Απολογούμαστε που αδυνατούμε να μεταφέρουμε με λέξεις και λόγια τις φρικιαστικές σκηνές κρατικής βίας που ζήσαμε, και επιθυμούμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι δε θα σταματήσουμε να υπάρχουμε αγωνιστικά και δημιουργικά.

«Δεν μπορείς να κάνεις έξωση σε μια ιδέα»

«Δεν μπορείς να λύσεις ένα πρόβλημα με μια αντίληψη μικρότερη από αυτή που το δημιούργησε»

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s