Συνέντευξη με το Ξυπόλυτο Τάγμα (αρνητές στράτευσης από Γιάννενα)

Από το τρίτο τεύχος του μαθητικού περιοδικού ‘Σκαπούλα’ (http://skapoula.espivblogs.net/)

Σκαπούλα: Ποια είναι η άποψη σας για την υποχρεωτική θητεία;

Ξυπόλυτο Τάγµα: Μόνο και µόνο η λέξη «υποχρεωτική», δίπλα στη θητεία, µας φέρνει αναγούλα. Με την εξής έννοια: κάθε άνθρωπος που ονειρεύεται κοινωνίες απόλυτης ισότητας και ελευθερίας, επιδιώκει την συµµετοχή µέσω της ελεύθερης συγκατάθεσης και δέσµευσης. Αλλά η απάντηση είναι λειψή, γιατί αφήνει µια υπόνοια πως δε θα είχαµε αντιρρήσεις εάν η θητεία ήταν προαιρετική. Εκεί ανοίγει µια άλλη συζήτηση για τον ίδιο το θεσµό του στρατού, που δεν περιορίζεται στη θητεία σαν έκφανση του. Και εκεί είναι που ξεκινάνε οι ενστάσεις µας. Τι είναι αυτός ο θεσµός στον οποίο µας καλούνε να υπηρετήσουµε τη θητεία µας; Τι ρόλο παίζει στις κοινωνίες που ζούµε; Ποιανού τα συµφέροντα προστατεύει; Επηρεάζει τον ταξικό-κοινωνικό ανταγωνισµό στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, κι αν ναι, προς ποιανού το όφελος; Τι σχέση έχει ο θεσµός αυτός µε τη βαρβαρότητα, την αποκτήνωση, το θάνατο, τον πόνο, τη βία, την εκµετάλλευση, τον καταναγκασµό; Οι ρόλοι πως αρθρώνονται γύρω από τον στρατό; Αν προσεγγίσετε αυτές τις ερωτήσεις από µια διεθνιστική και ελευθεριακή σκοπιά, τότε παίρνετε την άποψη µας για τον ίδιο το θεσµό του στρατού. Που δεν είναι µόνο απορριπτική ως απάντηση, αλλά µας αναγκάζει να σταθούµε απέναντι του και να τον πολεµήσουµε.

Σκαπούλα: Τι είναι η ολική άρνηση στράτευσης;

Ξυπόλυτο Τάγµα: Η ολική άρνηση στράτευσης είναι η ταυτόχρονη απόρριψη της στρατιωτικής θητείας, αλλά και οποιασδήποτε εναλλακτικής κοινωνικής υπηρεσίας. Η ολική άρνηση διακατέχεται από ένα αντιθεσµικό πνεύµα, που δεν αναγνωρίζει καµία υποχρέωση απέναντι στο κράτος και τους θεσµούς του. Δεν είναι ειρηνιστική στάση, του τύπου «δεν αποδεχόµαστε να πιάσουµε όπλο» και αντ’ αυτού «δεχόµαστε να υπηρετήσουµε από ένα άλλο πόστο». Όπως δε θα γίνουµε κρέας για κανόνια, έτσι και δε θα γίνουµε τσάµπα εργάτες σε κάθε δηµόσια υπηρεσία. Η ολική σπάει κατά κάποιο τρόπο το κοινωνικό συµβόλαιο µε το κράτος.

Σκαπούλα: Γιατί την επιλέξατε και ποια η άποψη σας για τις άλλες µεθόδους αποφυγής του στρατού;

Ξυπόλυτο Τάγµα: Ανάµεσα στην ανώνυµη ανυποταξία (να µην εµφανιστείς στο στρατόπεδο και αυτό να το κρατήσεις κρυφό από το κοινωνικό σου περιβάλλον), την εναλλακτική υπηρεσία, την απαλλαγή για ψυχολογικούς ή σωµατικούς λόγους (Ι5) και την ολική άρνηση στράτευσης, επιλέξαµε την ολική για µια σειρά από λόγους. Καταρχάς δε θέλουµε να µέµψουµε όλους όσους απέφυγαν το στρατό µε διαφορετικό, από εµάς, τρόπο. Ακόµα –πράγµα που ίσως σας φανεί παράξενο- δεν τρέφουµε κανενός είδους απόρριψη για αξιοπρεπείς ανθρώπους –κάποιοι µάλιστα είναι και σύντροφοι- που αναγκάστηκαν να πάνε στο στρατό. Ξέρουµε τι ζόρι είναι το οικογενειακό, κοινωνικό και επαγγελµατικό περιβάλλον και δεν είµαστε εµείς αυτοί που θα βγάλουµε τα επαναστατόµετρα. Φυσικά δε µιλάµε για τους ντενεκέδες που λαδώσανε ή γλύψανε µε τα βύσµατα τους για να αποφύγουν το στρατό. Οι τελευταίοι αποτελούν για εµάς και εχθρούς. Επιλέξαµε, λοιπόν, την ολική για τον αντιθεσµικό και αντικαθεστωτικό της χαρακτήρα, όπως αναφέραµε και πιο πάνω. Θεωρούµε επίσης ότι η δηµόσια τοποθέτηση της ολικής έχει κινηµατικές-συλλογικές προοπτικές, πράγµα που δεν επιτυγχάνεται µε τις πιο ατοµικές µεθόδους του Ι5 ή της ανώνυµης ανυποταξίας. Επίσης θεωρούµε πως µέσω της ολικής. µάς παρέχεται η δυνατότητα να µιλήσουµε για τις δικές µας πολιτικές θέσεις, ξεφεύγοντας από την αντιπαράθεση στο πεδίο των συνειδησιακών αναζητήσεων που επιβάλλει η «επιτροπή ελέγχου συνείδησης». Επίσης δε θα µπορούσαµε να επιλέξουµε την εναλλακτική θητεία καθώς αποτελεί εξευτελιστικά φθηνή εργασία σε κάποια κρατική υπηρεσία, στιγµατισµένος και «εξόριστος» από τα µεγάλα αστικά κέντρα αλλά και τον τόπο καταγωγής σου, χωρίς δικαίωµα συνδικαλισµού και απεργίας και για χρονικό διάστηµα ακόµα µεγαλύτερο από την κανονική θητεία (προς το παρόν 15 µήνες, δηλαδή σχεδόν διπλάσιο), εντός ενός τιµωρητικού πλαισίου. Θα πρέπει για τέλος να τονίσουµε, πως η επιλογή µας για την ολική, επιταχύνθηκε από την απόφαση του γιαννιώτη Άκη Ζώη, ο οποίος, από κοινού µε άλλους 6 από διάφορες πόλεις της Ελλάδας, δηµοσίευσε την άρνηση του να καταταγεί την άνοιξη του 2010.

Σκαπούλα: Πως αντιλαµβάνεστε τη συλλογική αντίσταση στο στρατό;

Ξυπόλυτο Τάγµα: Υπάρχει µια φράση που αρέσκονται να βάζουν στις αφίσες και στα κείµενα τους οι αντιεξουσιαστές: ο καθένας µόνος του µια σταγόνα, όλοι µαζί µια καταιγίδα. Κάθε κατάκτηση των κινηµάτων ήταν αποτέλεσµα συλλογικής δουλειάς. Τα άτοµα από µόνα τους δεν είναι ικανά για µεγάλα επιτεύγµατα. Η συλλογικότητα, λοιπόν, είναι στο επίκεντρο της σκέψης µας. Για αυτό και θελήσαµε να φτιάξουµε µια σταθερή οµαδοποίηση ολικών αρνητών στράτευσης, που θα παράγει αντιµιλιταριστικό λόγο και δράση, σε βάθος χρόνου. Που θα συσπειρώσει µελλοντικούς αρνητές που θα προκύψουν στην ευρύτερη περιοχή µας, αλλά και θα τους στηρίζει έµπρακτα. Τη συλλογικότητα µας την ονοµάσαµε Ξυπόλυτο Τάγµα. Ελπίζουµε πως έτσι θα βάλουµε µερικά λιθαράκια ακόµα, πάνω στις προσπάθειες που γίνονται ή έγιναν σε άλλες περιοχές της χώρας.

Σκαπούλα: Ποια είναι η αντιµετώπιση της κοινωνίας προς εσάς;

Ξυπόλυτο Τάγµα: Τα Γιάννινα είναι µια µικρή πόλη. Παρόλο που έχουν πλούσιο αριστερό παρελθόν, η κυριαρχία των δεξιών απόψεων µετά τον εµφύλιο ήταν συντριπτική. Σαν περιοχή γειτνιάζει µε την Αλβανία, πράγµα που δε θα µπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο τον εθνικισµό και τον πατριωτισµό. Ταυτόχρονα αυτή η γειτνίαση έχει τροφοδοτήσει το ρατσισµό προς τους µετανάστες εργάτες. Αν προσθέσουµε και τη δεσπόζουσα θέση της εκκλησίας στην κοινωνική ζωή, τότε καταλαβαίνουµε πως η πόλη είναι συντηρητική. Ο συντηρητισµός όµως αυτός έχει διαρρηχθεί από την ύπαρξη ενός µεγάλου αριθµού φοιτητικού πληθυσµού, αλλά και από τις φιλότιµες προσπάθειες συντρόφων/ισσών, που µετράνε σχεδόν τα 10 χρόνια τώρα. Ένα είδος κοινότητας –η οποία διευρύνεται διαρκώς µέσω της κινηµατικής διεργασίας- έχει δηµιουργηθεί, πράγµα που ευνοεί τις θέσεις µας στο να ακούγονται και να αναπαράγονται. Αρκετοί συνοµήλικοι είδαν µε θετικό µάτι την απόφαση µας και εξίσου πολύ ήταν αυτοί που «ξεθάρρεψαν» και µοιράστηκαν µαζί µας την επιλογή τους να αποφύγουν το στρατό σε παλαιότερους καιρούς. Από την άλλη, δεν τρέφουµε αυταπάτες για το περιβάλλον στο οποίο ζούµε. Θα τεστάρουµε τα αντανακλαστικά της τοπικής κοινωνίας µε την προπαγάνδα που ετοιµάζουµε για να δηµοσιοποιήσουµε τη συλλογική µας δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης. Βάζοντας τα ονοµατεπώνυµα µας κάτω από ένα κείµενο που θα µοιραστεί σε χιλιάδες αντίτυπα, θα δούµε πως θα αντιδράσει ο γείτονας ή το αφεντικό µας. Βέβαια η µικρή πόλη έχει και τα θετικά της: εµείς που θα µοιράζουµε αυτό το κείµενο θα είµαστε για όλους αυτούς που θα παίρνουν το κείµενο οι συµµαθητές από το φροντιστήριο, οι φίλοι που κάναµε καταλήψεις µαζί στο λύκειο, οι γνωστοί από τη γειτονιά, τα µακρινά ξαδέρφια από το ίδιο χωριό κλπ. Αυτό εκ των πραγµάτων σου επιτρέπει να µιλήσεις πιο άνετα. Βοηθάει στο ρίζωµα. Υπάρχει και κάτι που δεν πρέπει να ξεχάσουµε: οι γονείς! Αφού έχουµε αποφύγει τα δήθεν εγκεφαλικά και τα δήθεν καρδιακά επεισόδια, είµαστε πιο απελευθερωµένοι στις κινήσεις µας. Όχι πως θα συµφωνήσουν 100% µαζί µας. Απλά δεν τους αφήσαµε και πολλά περιθώρια αντίδρασης. Κι αν µυξοκλαίνε που δε θα µας δούνε ντυµένους στο χακί, υπάρχει και το photoshop…(γέλια).

Σκαπούλα: Η αλληλεγγύη και η συµπαράσταση πως εκφράζονται;

Ξυπόλυτο Τάγµα: Εµείς εκφράσαµε τη συµπαράσταση µας στον Άκη Ζώη ακολουθώντας αυτό που έκανε. Άλλο να κυνηγάει η στρατολογία έναν άνθρωπο, άλλο να κυνηγάει 10. Όχι επειδή τον ξέραµε, αλλά γιατί έτσι παίρνουµε θέση µάχης ενάντια στο στρατό. Αντίστοιχα, έτσι, στεκόµαστε δίπλα δίπλα µε τους αρνητές των προηγούµενων ετών. Μοιραζόµαστε µια κοινή στάση, µια κοινή ιδέα, έναν κοινό αγώνα. Και τον προωθούµε ο καθένας µε τις δυνάµεις του και ο καθένας από το µετερίζι του. Φυσικά η συµπαράσταση δεν εξαντλείται εκεί. Κάτι τέτοιο θα σήµαινε πως οι γυναίκες δε θα είχανε θέση σε αυτόν τον αγώνα. Επειδή ο αγώνας γίνεται συνολικά ενάντια στο στρατό, και όχι ειδικά ενάντια στην υποχρεωτική θητεία, κάθε µικρή και µεγάλη αντιµιλιταριστική πράξη δυναµώνει τον αγώνα. Από µια αφίσα ή ένα κείµενο ενάντια στο στρατό –και όχι κατ’ ανάγκη υπέρ της κίνησης µας, τη βοήθεια σε ένα στήσιµο µιας εκδήλωσης ή µιας συναυλίας, τη συνεισφορά σε χρήµα για να πληρωθούν οι δικηγόροι, την παρουσία ως µάρτυρας ή ως συµπαραστάτης σε κάποιο στρατοδικείο, τη συµµετοχή σε µια αντιµιλιταριστική δράση ή διαδήλωση έως την αποβολή από την καθηµερινότητα µας στρατόκαβλων συµπεριφορών, όλα αυτά µας πάνε µπροστά. Προφανέστατα και δεν εξαντλείται η αλληλεγγύη σε όσα εµείς αναφέραµε. Η κινηµατική δηµιουργικότητα ξεπερνάει κατά πολύ όλους και όλες µας.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s